Rarowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Rarowski Ia
Warianty herbu Rarowski
Wariant Rarowski Ib, z herbarza Siebmachera
Wariant Rarowski II, z herbarza Siebmachera
Wariant Rarowski III, z herbarza Siebmachera
Wariant Rarowski IV, z herbarza Siebmachera
Wariant Rarowski V, z herbarza Siebmachera
Wariant Rarowski VI, z wizerunku pieczętnego
Wariant Rarowski VII, z wizerunku pieczętnego
Wariant Rarowski VIII, z herbarza Siebmachera
Rarowski (Roraw) – wariant z XVI-wiecznego malowidła w Oleśnicy według Tadeusza Gajla

Rarowski (Rhor, Rohr, Ror) − polski herb szlachecki z indygenatu, pochodzący ze Śląska.

Opis herbu[edytuj]

Juliusz Karol Ostrowski wymienia szereg wariantów tego herbu, z których wszystkie prócz podstawowego występowały na Śląsku i zostały zanotowane w herbarzu Siebmachera. Numeracja odmian pochodzi od Ostrowskiego[1]:

Rarowski Ia (według Niesieckiego[2], Ostrowskiego[1], Szymańskiego[3] i Gajla jest to podstawowy wariant herbu):

W polu czerwonym sześć cegieł złotych (1, 2, 3).

Klejnot: nad hełmem, bez korony, jabłko królewskie błękitne z krzyżem i przepaską złotymi, między dwoma delfinami łbami do dołu; prawym srebrnym, lewym czerwonym.

Labry czerwone, podbite złotem.

Ostrowski podaje prawego delfina złotego, opis powyższy za Niesieckim, Szymańskim i Gajlem.

Rarowski Ib:

W polu srebrnym sześć cegieł czerwonych (3, 2, 1).

Klejnot: jabłko królewskie błękitne z krzyżem i przepaską złotymi, między dwiema rybami srebrnymi głowami w dół, prawa srebrna, lewa czerwona.

Labry czerwone, podbite srebrem.

Rarowski II − jak Rarowski Ia, ale godło na opak, a w miejsce jabłka w klejnocie − krzyż równoramienny.

Rarowski III − jak Rarowski Ib, ale w miejsce ryb delfiny – prawy srebrny, lewy czerwony, w miejsce jabłka − krzyż.

Rarowski IV − jak poprzedni, ale cegły dotykają brzegów tarczy, zaś prawy delfin w klejnocie czerwony.

Rarowski V − jak Rarowski Ib, ale w miejsce jabłka – krzyż złoty i prawa ryba w klejnocie czerwona.

Rarowski VI − wariant z pieczęci, bezbarwny, w klejnocie rogi.

Rarowski VII − wariant z pieczęci, bezbarwny, siedem cegieł (3, 3, 1), w klejnocie rogi między którymi krzyż.

Rarowski VIII − pole poszachowane srebrno-czerwono na 15 pól.

W klejnocie dwie ryby głowami w dół, stykające się ogonami, prawa czerwona, lewa srebrna.

Tadeusz Gajl pod nazwą Rarowski (Roraw) przytacza też wariant tego herbu z malowidła w Oleśnicy z XVI wieku. Jest on podobny do Rarowskiego Ib, ale cegły dotykają brzegów tarczy, brak jabłka w klejnocie i lewa ryba czerwona.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb śląskiej rodziny Rhor, której gałąź osiadła w XVI wieku w ziemi wieluńskiej. Z rodziny tej Jan Rhor otrzymał indygenat od Stefana Batorego w 1576 i zmienił nazwisko na Rarowski[3].

Legenda herbowa[edytuj]

Wedle legendy, przytaczanej przez Kaspra Niesieckiego, protoplasta Rarowskich miał otrzymać herb z sześcioma cegłami za przyczynienie się do zdobycia dla Cesarza miasta Budzyń w Chorwacji, zajętego przez Turków. Cegły symbolizować miały cegły wyrwane przez Rhora z muru przy szturmie na miasto[2].

Herbowni[edytuj]

Rarowski, Rasiewicz, Raszanowicz, Rochra, Ror, Roszanowicz, Rymszewicz.

Przypisy

  1. a b Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 396.
  2. a b Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 8. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841, s. 91.
  3. a b Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 248. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]