Reńska Wieś (powiat nyski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Reńska Wieś
wieś
Ilustracja
Krzyże pokutne
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

nyski

Gmina

Pakosławice

Liczba ludności (2011)

428[2]

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

48-314[3]

Tablice rejestracyjne

ONY

SIMC

0501498

Położenie na mapie gminy Pakosławice
Mapa konturowa gminy Pakosławice, w centrum znajduje się punkt z opisem „Reńska Wieś”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Reńska Wieś”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Reńska Wieś”
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa konturowa powiatu nyskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Reńska Wieś”
Ziemia50°32′51″N 17°20′28″E/50,547500 17,341111[1]

Reńska Wieś (niem. Reinschdorf)[4][5]wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Pakosławice[6].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa opolskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest[7]:

  • kościół par. pw. św. Małgorzaty, z 1649 r., 1721 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 115313
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1077 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. https://treemagic.org/rademacher/www.verwaltungsgeschichte.de/neisse.html
  5. https://www.meyersgaz.org/place/20573044
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023, s. 82.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]