Pakosławice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pakosławice
Herb
Herb
Wjazd do Pakosławic od strony DK nr 46
Wjazd do Pakosławic od strony DK nr 46
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat nyski
Gmina Pakosławice
Liczba ludności (2011) 521[1]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-314[2]
Tablice rejestracyjne ONY
SIMC 0501475
Położenie na mapie gminy Pakosławice
Mapa lokalizacyjna gminy Pakosławice
Pakosławice
Pakosławice
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nyskiego
Pakosławice
Pakosławice
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Pakosławice
Pakosławice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pakosławice
Pakosławice
Ziemia50°32′46″N 17°21′49″E/50,546111 17,363611

Pakosławice (niem. Bösdorf, Beuthmannsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Pakosławice[3].

Miejscowość jest siedzibą gminy Pakosławice.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Bithwini villa w szeregu wsi lokowanych na prawie polskim iure polonico[4][5]. Do 1945 wieś nazywała się Bösdorf. Powojenną nazwę wyprowadzono od imienia Pakosław, administracyjnie została zatwierdzona 12 listopada 1946[6].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś zaliczana do najstarszych na terenie powiatu nyskiego. Założona na prawie polskim iure polonico o czym wspomina Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego[5], a dopiero później przeniesiona na prawo magdeburskie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[7]:

inne zabytki:

  • mur, z XVI-wieczny otacza świątynię, przy którym ustawiono
  • granitowy krzyż kamienny pod murem cmentarza kościelnego, możliwe, że późnośredniowieczny[8]; krzyż opisywany jest często jako tzw. krzyż pokutny, jest to jednak tylko hipoteza nie poparta żadnymi dowodami lecz wyłącznie nieuprawnionym założeniem, że wszystkie stare kamienne monolitowe krzyże, są krzyżami pokutnymi (pojednania)[9]; w rzeczywistości powód fundacji krzyża może być różnoraki, tak jak każdego innego krzyża
  • pomnik poległych niemieckich żołnierzy z I wojny światowej, stoi przed kościołem
  • kapliczka z XVIII/XIX.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  5. a b H. Markgraf, J. W. Schulte, Codex Diplomaticus Silesiae T. 14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis, Breslau 1889.
  6. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 79. [dostęp 29.12.2012].
  8. Powiat nyski. Warszawa: IS PAN, 1963, s. 161, seria: Katalog zabytków sztuki w Polsce.
  9. Arkadiusz Dobrzyniecki. Krzyże i kapliczki pokutne ziemi złotoryjskiej - historia pewnego mitu. „Pomniki Dawnego Prawa”. 11-12 (wrzesień-grudzień 2010), s. 32-37, 2010. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Gmina Pakosławice