Renata Putzlacher-Buchtová

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Renata Putzlacher-Buchtová
Ilustracja
Renata Putzlacher-Buchtová
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1966
Karwina, Czechosłowacja
Dziedzina sztuki Literatura
Strona internetowa
Realizatorzy spekaklu Těšínské niebo, od lewej: Radovan Lipus, Jaromír Nohavica, Renata Putzlacher-Buchtová, Tomáš Kočko
Renata Putzlacher-Buchtová podczas Festiwalu Góry Literatury, 2017

Renata Putzlacher-Buchtová (ur. 15 czerwca 1966 w Karwinie, Czechosłowacja) – polska poetka, autorka opowiadań, tłumaczka, publicystka, autorka tekstów piosenek, adaptacji i sztuk teatralnych, polonistka.

Edukacja i przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła gimnazjum polskie w Czeskim Cieszynie. W 1990 r. ukończyła wydział filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

W latach 1989-2001 była kierownikiem literackim Sceny Polskiej Těšínského divadla w Czeskim Cieszynie.

W 2009 r. obroniła doktorat z literatury polskiej w Instytucie Slawistyki na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Masaryka w Brnie.

Od 2005 r. prowadzi tam zajęcia z literatury polskiej i translatoryki[1].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Tłumaczy z języka czeskiego i słowackiego, przede wszystkim poezję, dramaty i teksty pieśni. Jej twórczość była tłumaczona na język czeski, słowacki, niemiecki i angielski.

Jest współzałożycielką kawiarni literackiej AVION, dla której przygotowała i poprowadziła ponad 60 programów poetycko-muzycznych w latach 1996-2012. Jest również współzałożycielką oraz od 2000 r. prezeską polsko-czeskiego stowarzyszenia artystycznego Spolek-Towarzystwo AVION w Czeskim Cieszynie[2].

Była kierownikiem literackim polskiego Miesiąca Spotkań Autorskich 2011 w Brnie[3], w którym udział wzięło 32 polskich pisarzy.

Od roku 1997 pełni funkcję sekretarza Klubu Polskiego POLONUS w Brnie[4].

Inne[edytuj | edytuj kod]

Po mężu Buchtová, od urodzenia mieszkała w Czeskim Cieszynie, od 1997 roku w Brnie. Jej córką jest tłumaczka Agnieszka Buchtová[5].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Putzlacher zdobyła nagrody w wielu konkursach poetyckich w Polsce i Czechach.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1994 - Nagroda Srebrnych Spinek za tłumaczenie pieśni Jaromíra Nohavicy, przyznana przez Konsula Generalnego RP w Ostrawie
  • 1994 - nagroda przewodniczącego jury w Konkursie Literackim im. Georga Trakla
  • 1996 - Nagroda Literacka im. Marka Jodłowskiego
  • 2002 - Nagroda Literacka im. Kościelskich – wyróżnienie[6]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Tomy poetyckie[edytuj | edytuj kod]

  • Próba identyfikacji (Ostrawa, 1990)
  • Kompleks Ewy (Kraków 1992)
  • Oczekiwanie (Třinec 1992)
  • Ziemia albo-albo (Czeski Cieszyn 1993)
  • Małgorzata poszukuje Mistrza (Czeski Cieszyn 1996)
  • Pomiędzy (Katowice 2001)
  • Mezi řádky (Brno 2003)
  • Angelus (Czeski Cieszyn 2006)
  • W kawiarni AVION, której nie ma (poezja i proza, Brno-Czeski Cieszyn 2012)

Tłumaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Miłość po czesku (wybór i tłumaczenie czeskich aforyzmów, Kraków 1995)
  • Jaromír Nohavica. Písně – Pieśni (tłumaczenia wybranych pieśni, Czeski Cieszyn 1994, 1995)
  • Bílé propasti. Antologie současné polské poezie (tłumaczenia 44 wierszy polskich poetów współczesnych, Brno 1997)
  • Antologie současné polské poezie (tłumaczenie wierszy Joanny Mueller – wraz Michaelem Alexą, Praga 2011)
  • Český Krakov, české Malopolsko (tłumaczenie książki Leszka Mazana – wraz z Agnieszką Buchtovą, Cieszyn 2012)
  • Naoczny świadek (tłumaczenie książki Jiřího Koláře, Kraków 2012)

Realizacje teatralne i muzyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Pravěk a jiné časy (tłumaczenie adaptacji powieści Olgi Tokarczuk na język czeski; reż. Ondrej Spišák, Těšínské divadlo, prapremiera czeska, 1999)
  • Těšínské niebo (scenariusz i tłumaczenie pieśni Jaromíra Nohavicy; reż. Radovan Lipus, Těšínské divadlo, prapremiera czeska i polska, 2004)[8]
  • Słodkie rodzynki, gorzkie migdały (scenariusz spektaklu na podstawie życia i twórczości Agnieszki Osieckiej, Těšínské divadlo, prapremiera, 2010; prapremiera polska w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku, 2011)
  • Denní dům, noční dům (adaptacja teatralna powieści Olgi Tokarczuk, reż. Radovan Lipus, Slovácké divadlo, prapremiera czeska, Uherské Hradiště 2011)
  • Brána poutníků – Porta peregrinorum (światowa premiera oratorium, muzyka: Jiří Pavlica, libretto: Renata Putzlacher, wykonanie: Europera; Zittau 2011)

Płyty i piosenki (CD i DVD)[edytuj | edytuj kod]

  • Lamus (autorskie CD z piosenkami poetyckimi, muzyka: Zbigniew Siwek, 2000)
  • Wierzę piosence (CD Edyty Geppert – tłumaczenie piosenki Jaromíra Nohavicy „Dzień pierwszy”, 2002)[9]
  • Babylon (polskie wydanie CD Jaromíra Nohavicy – tłumaczenia 15 piosenek, 2003)[10]
  • Divertimento cieszyńskie (autorskie CD z piosenkami poetyckimi, muzyka: Zbigniew Siwek, 2004)
  • Těšínské niebo – Cieszyńskie nebe (CD z piosenkami ze spektaklu – tłumaczenia 14 piosenek Jaromíra Nohavicy, 2004)[11]
  • Śpiewam życie (CD Edyty Geppert – piosenka Los z tekstem Renaty Putzlacher, 2006)[12]
  • Ondraszek – pan Łysej Góry (CD pieśniarza Tomáša Kočki – tłumaczenia piosenek i współrealizacja DVD, 2006)[13]
  • Osamělí (CD zespołu Silent Stream Of Godless Elegy – tłumaczenia piosenek „Tańczyłabym” i „Razem”, 2006)
  • Doma (CD-DVD Jaromíra Nohavicy – tłumaczenie piosenki Gwiazda, 2006)
  • Poločas (CD zespołu Kryštof - polska wersja piosenki Obchodník s deštěm v polštině, muzyka i słowa: Richard Krajčo, tłumaczenie: Renata Putzlacher, 2007)
  • Świat według Nohavicy (CD z polskimi wykonaniami piosenek Jaromíra Nohavicy – tłumaczenie piosenki Robinson, 2008)
  • Bieski idiota (CD Michała Łanuszki, piosenki Jaromíra Nohavicy – Koszulka, Sarajewo i Margot – w tłumaczeniach Renaty Putzlacher, 2009)

Radio[edytuj | edytuj kod]

  • Avion – kavárna, která byla, není a zase bude aneb O hledání ztracené atmosféry (scenariusz i realizacja programu poetycko-muzycznego, Czeskie Radio 2009)[14]
  • Par Avion (dokument Aleny Blažejovskiej z udziałem autorki, Czeskie Radio 2011)[15]
  • Alma a Gustav (sztuka radiowa Renaty Putzlacher o Gustawie Mahlerze i jego żonie, reż. Radovan Lipus, Czeskie Radio 2012)[16]

Telewizja[edytuj | edytuj kod]

  • Těšínská jablíčka Renaty Putzlacher (poetycki dokument reż. Milana Cieslara z udziałem autorki, Telewizja Czeska 1998)
  • Těšínské niebo (realizacja telewizyjna polsko-czeskiego spektaklu muzycznego J. Nohavicy, R. Putzlacher, R. Lipusa i T. Kočki, Telewizja Czeska 2007)
  • Šumné Brno (dokument Radovana Lipusa, w roli Eliški Rejčki wystąpiła Renata Putzlacher, Telewizja Czeska 2008)[17]
  • Příběhy domů (dokument o cieszyńskiej kawiarni AVION-NOIVA z udziałem jej „duchowej matki”, Renaty Putzlacher, Telewizja Czeska 2011)[18]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mgr. Renata Buchtová, Ph.D. | Masarykova univerzita, www.muni.cz [dostęp 2017-11-26] (cz.).
  2. AVION, www.putzlacher.net [dostęp 2017-11-26].
  3. Měsíc autorského čtení - 2011
  4. POLONUS Brno, www.polonusbrno.org [dostęp 2017-11-26].
  5. Agnieszka Buchtová - Překlady A Tlumočení - Tłumaczenia Pisemne I Ustne, putzlacher.net [dostęp 2017-11-26].
  6. Tygodnik Powszechny Online, www.tygodnik.com.pl [dostęp 2017-11-26].
  7. 15 lat miesięcznika „Śląsk” w katowickim Rialcie. naszemiasto.pl, 17 grudnia 2010. [dostęp 2013-01-01].
  8. Těšínské Niebo - Cieszyńskie Nebe
  9. Wierzę piosence, www.egeppert.com [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  10. Babylon - Jaromir Nohavica, www.strefapiosenki.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  11. Těšínské Niebo - Cieszyńskie Nebe
  12. Śpiewam życie, www.egeppert.com [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  13. Ondraszek - Pan Łysej Góry
  14. Avion - kavárna, která byla, není a zase bude aneb O hledání ztracené atmosféry - ČRo 3 - Vltava: Klasická hudba, literatura a rozhlasové hry, publicistika
  15. Dvojka - Evergreen, zábava i poznávání, www.rozhlas.cz [dostęp 2017-11-26] (cz.).
  16. Alma a Gustav (2012) | Panáček v říši mluveného slova, mluveny.panacek.com [dostęp 2017-11-26].
  17. Šumná města — iVysílání — Česká televize, www.ceskatelevize.cz [dostęp 2017-11-26] (cz.).
  18. Příběhy domů: Kavárna AVION-NOIVA — iVysílání — Česká televize, www.ceskatelevize.cz [dostęp 2017-11-26] (cz.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]