Rezerwat przyrody Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego
Ilustracja
Jezioro Torfy zimą
rezerwat faunistyczny
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Mezoregion Dolina Środkowej Wisły
Data utworzenia 1977-05-15
Akt prawny M.P. z 1977 r. Nr 10, poz. 64 §13
Powierzchnia 21,13 ha
Położenie na mapie gminy Karczew
Mapa lokalizacyjna gminy Karczew
Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego
Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego
Położenie na mapie powiatu otwockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu otwockiego
Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego
Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego
Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego
Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego
Ziemia52°04′20″N 21°17′12″E/52,072222 21,286667

Rezerwat przyrody Na Torfach im. Janusza Kozłowskiegofaunistyczny rezerwat przyrody[1] leżący na terenie Karczewa na południe od Otwocka w granicach Mazowieckiego Parku Krajobrazowego[2] (województwo mazowieckie). Obejmuje jezioro Torfy o powierzchni 7 ha i podmokłe lasy. Obok znajduje się stara leśniczówka z ośrodkiem edukacji ekologicznej. Do leśniczówki można dotrzeć drogami gruntowymi z Otwocka i Karczewa lub szlakami turystycznymi (czarnym i niebieskim) ze stacji kolejowej w Otwocku. Rezerwat jest częściowo otwarty dla turystyki.

Celem ochrony jest jezioro zasilane wodami źródliskowymi z otaczającym je borem bagiennym i mieszanym.

Powierzchnia rezerwatu wynosi 21,13 ha[1] (akt powołujący podawał 20,97 ha).

Imię Janusza Kozłowskiego zostało nadane rezerwatowi na posiedzeniu Regionalnej Rady Ochrony Przyrody w dn. 23 marca 2013 r.[3]

Walory przyrodnicze[edytuj | edytuj kod]

Centralną część rezerwatu zajmuje płytkie zatorfione jezioro porośnięte roślinnością wodną. Zbiornik jest potorfiem[4], czyli dawnym wyrobiskiem torfu[5][a]. Na północnym brzegu występują bogate w wodę źródliska zasilające jezioro. Wokół jeziora występują zespoły leśne charakterystyczne dla terenów zatorfionych i podmokłych. Jak wynika z prowadzonych dotychczas obserwacji w rezerwacie, jest on ostoją wielu gatunków gadów i płazów oraz miejscem gniazdowania ptactwa błotnego i przebywania wielu gatunków zwierząt takich jak łoś, sarna, kuna leśna czy borsuk.

Z płazów spotkać tu można m.in. ropuchy, żaby, traszkę grzebieniastą i grzebiuszkę ziemną. Do gatunków rzadkich należą: muchołówka mała, dzięcioł czarny, gniewosz plamisty, zaskroniec zwyczajny, żmija zygzakowata. Od kilku lat nie spotkano tu wcześniej występującego żółwia błotnego. W jeziorku spotyka się takie gatunki jak szczupak, płoć, lin, sumik karłowaty, węgorz, karaś okoń, wzdręga, amur biały, karp, leszcz, piskorz, różanka, słonecznica pospolita, strzebla potokowa, świnka, ukleja oraz chroniona szczeżuja wielka.

Rezerwat położony jest w Mazowieckim Parku Krajobrazowym, obszarze specjalnej ochrony ptaków (OSO) Natura 2000 „Bagno Całowanie” oraz specjalnym obszarze ochrony siedlisk (SOOS) Natura 2000 „Ostoja Bagno Całowanie”[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Potorfie to wyrobisko torfu wraz z glebą zdegradowaną w wyniku wydobywania torfu[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rezerwat przyrody Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-06-07].
  2. Na Torfach. Mazowiecki Zespół Parków Krajobrazowych.
  3. Odkrywca patronem rezerwatu. Polski Klub Ekologiczny koło "Otwockie Sosny", 2013-04-19. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-05)].
  4. Mazowieckie Biuro Planowania Przestrzennego i Rozwoju Regionalnego. Studium Uwarunkowań zagospodarowania przestrzennego obszarów chronionych w województwie mazowieckim: Mazowiecki Park Krajobrazowy. Wrzesień 2005.
  5. a b Lesław Zimny: Encyklopedia ekologiczno-rolnicza. Wrocław: Wydawnictwo Akademii Rolniczej we Wrocławiu, 2003, s. 157. ISBN 83-87866-79-2.
  6. Geoserwis GDOŚ. [dostęp 2016-09-03].