Rezerwat przyrody Stary Las

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stary Las
florystyczny, leśny
Państwo  Polska
Mezoregion Równina Łukowska
Data utworzenia 1995
Akt prawny M.P. z 1995 r. nr 6, poz. 95
Powierzchnia 5,90 ha
Położenie na mapie gminy Konstantynów
Mapa lokalizacyjna gminy Konstantynów
Stary Las
Stary Las
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bialskiego
Stary Las
Stary Las
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Stary Las
Stary Las
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stary Las
Stary Las
Ziemia52°13′53,4″N 23°06′32,8″E/52,231500 23,109111

Stary Las – florystyczny i leśny rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Konstantynów, w powiecie bialskim, w województwie lubelskim[1].

  • położenie geograficzne – Równina Łukowska
  • powierzchnia: (według aktu powołującego) – 5,88 ha
  • powierzchnia: (dane nadesłane z nadleśnictwa) – 5,90 ha
  • rok utworzenia: - 1995
  • dokument powołujący - Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 stycznia 1995 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP nr 6, poz. 95).
  • przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – zachowanie lasu mieszanego – dobrze wykształconego fragmentu grądu z tendencją do przejścia w bór mieszany.

Według Zarządzenia celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych dobrze wykształconego fragmentu grądu z licznymi okazami drzew pomnikowych. Przedmiotem ochrony jest dobrze wykształcony grąd z fragmentami boru mieszanego, z gatunkami dominującymi dębem szypułkowym i sosną zwyczajną w wieku około 130-140 lat.

Jest to rezerwat:

  • według głównego przedmiotu ochrony jest to rezerwat nasadzeń i upraw (Nu) podtypu starych drzewostanów (dp). Celem ochrony jest zachowanie dobrze wykształconego grądu ze starodrzewem dębowo-sosnowym. Przedmiotem ochrony jest starodrzew dębowo-sosnowy, zbiorowiska roślinne, chronione i rzadkie gatunki roślin i zwierząt.
  • według głównego typu środowiska jest to rezerwat lasów i borów (L) podtypu lasów mieszanych nizinnych (lni).

Jest to fragment starodrzewu sosnowo-dębowego w dużym kompleksie „Las Konstantynowski”. Przedmiotem ochrony jest dobrze wykształcony grąd Tilio Carpinetum typicum, płat fitocenoz nawiązujących do boru mieszanego oraz zbiorowiska zastępcze ze związku Carpinion betuli i Alno-Padion. W grądzie dominuje dąb szypułkowy (Quercus robur), a w borze sosna zwyczajna (Pinus sylvestris) w wieku 130-140 lat. W warstwie drzew znaczny udział mają: modrzew europejski (Larix decidua), grab pospolity (Carpinus betulus), jesion wyniosły (Fraxinus excelesior), topola osika (Populus tremula), lipa drobnolistna (Tilia cordata) oraz brzoza (Betula sp.) W rezerwacie rośnie kilka drzew o charakterze pomnikowym, najczęściej są to dęby szypułkowe.

Rezerwat jest ostoją wielu gatunków ptaków właściwych dla tego typu lasu, jak zięba (Fringilla coelebs), rudzik (Erithacus rubecula), drozd śpiewak (Turdus philomelos), kos (Turdus merula), zaganiacz (Hippolais icterina), grubodziób (Coccothraustes coccothraustes), kowalik (Sitta europaea), bogatka (Parus major), modraszka (Parus caeruleus), dzięcioł duży (Dendrocopos major) i średni (D. medius). Charakterystyczną cechą jest obecność przedstawiciela gołębiowatych – siniaka (Columba oenas), gatunku ściśle związanego ze starymi, dziuplastymi drzewami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]