Ringaudas Songaila

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ringaudas Bronislovas Songaila
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1929
Kłajpeda
I sekretarz KPL
Okres od 1 grudnia 1987
do 20 października 1988
Poprzednik Petras Griškevičius
Następca Algirdas Brazauskas
Przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej Litewskiej SRR
Okres od 1985
do 1987
Przynależność polityczna KPL
Poprzednik Antanas Barkauskas
Następca Vytautas Astrauskas
Premier Litewskiej SRR
Okres od 16 stycznia 1981
do 18 listopada 1985
Przynależność polityczna KPL
Poprzednik Juozas Maniušis
Następca Vytautas Sakalauskas

Ringaudas Bronislovas Songaila (ur. 20 kwietnia 1929 w Kłajpedzie) – polityk litewski, premier Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w latach 1981–1985, I sekretarz Komunistycznej Partii Litwy w latach 1987–1988.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1955 ukończył studia w Litewskiej Akademii Weterynaryjnej, gdzie następnie pracował jako asystent.

Od 1956 pełnił funkcję organizatora Kowieńskiej Grupy Inspektorskiej KC KPL, a od 1957 kierował Wydziałem Rolnictwa w Urzędzie Rady Ministrów Litewskiej SRR. W latach 1960–1961 był zastępcą ministra rolnictwa, a w latach 1961–1962 zastępcą przewodniczącego rady ministrów. W 1962 objął stanowiska ministra przemysłu rolnego i skupu oraz I wiceprzewodniczącego rady ministrów.

W 1961 został członkiem KC KPL. Od 1962 do 1981 pełnił funkcję sekretarza KC KPL, a do 1988 zasiadał w Biurze Politycznym. Od 16 stycznia 1981 do 18 listopada 1985 sprawował urząd premiera Litewskiej SRR. Jednocześnie był członkiem Centralnej Komisji Rewizyjnej KPZR. W listopadzie 1985 został jako premier zastąpiony przez Vytautasa Sakalauskasa. Objął stanowisko przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej Litewskiej SRR.

1 grudnia 1987 zastąpił zmarłego Petrasa Griškevičiusa na stanowisku pierwszego sekretarza KC KPL. Jako szef partii zachowywał lojalność wobec władz radzieckich. Na plenum KC KPL w październiku 1988 stracił stanowisko na rzecz Algirdasa Brazauskasa[1].

W 1988 wycofał się z działalności publicznej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Łossowski, Litwa, Warszawa 2001, s. 225

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]