Ingrida Šimonytė

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ingrida Šimonytė
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1974
Wilno
Premier Litwy
Okres od 11 grudnia 2020
Przynależność polityczna Związek Ojczyzny – Litewscy Chrześcijańscy Demokraci
Poprzednik Saulius Skvernelis
Minister finansów Litwy
Okres od 7 lipca 2009
do 13 grudnia 2012
Przynależność polityczna Związek Ojczyzny – Litewscy Chrześcijańscy Demokraci
Poprzednik Algirdas Šemeta
Następca Rimantas Šadžius
podpis
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Witolda Wielkiego (Litwa)

Ingrida Šimonytė (ur. 15 listopada 1974 w Wilnie) – litewska ekonomistka, urzędnik państwowy i polityk, minister finansów od 2009 do 2012, wiceprezes Banku Litwy (2013–2016), posłanka na Sejm Republiki Litewskiej, od 2020 premier Litwy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Rodzina i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

W 1992 została absolwentką szkoły średniej nr 7 w wileńskiej dzielnicy Żyrmuny. W 1996 ukończyła studia licencjackie w zakresie administracji biznesu i zarządzania, a dwa lata później studia magisterskie w zakresie finansów na wydziale ekonomii Uniwersytetu Wileńskiego.

Deklaruje znajomość języków angielskiego, polskiego[1] i rosyjskiego. W jednym z wywiadów wskazała, że w domu dziadków mówiono w języku polskim, a jej babka była nauczycielką w jednej z polskich szkół w Wilnie[2].

Działalność zawodowa i publiczna do 2016[edytuj | edytuj kod]

W 1997 została pracownikiem Ministerstwa Finansów, gdzie pełniła kolejno funkcje: starszego ekonomisty w wydziale podatków departamentu polityki fiskalnej (1997–1998), naczelnika wydziału podatków pośrednich w departamencie podatków (1998–2001), dyrektora departamentu podatków (2002–2004) oraz sekretarza tego resortu (2004–2009). 7 lipca 2009 objęła funkcję ministra finansów w rządzie Andriusa Kubiliusa. Urzędowała do końca funkcjonowania tego gabinetu, tj. do 13 grudnia 2012. W lipcu 2013 została powołana na stanowisko pierwszego wiceprezesa zarządu Banku Litwy, które sprawowała do 2016. W latach 2013–2016 była wykładowczynią na wydziale matematyki i informatyki oraz na wydziale stosunków międzynarodowych i nauk politycznych Uniwersytetu Wileńskiego. W latach 2014–2016 pełniła funkcję przewodniczącej Rady Uniwersytetu Wileńskiego.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 2015 podjęła współpracę polityczna ze Związkiem Ojczyzny (TS-LKD)[3]. W wyborach w następnym roku z ramienia tego ugrupowania uzyskała mandat posłanki na Sejm w okręgu jednomandatowym[4].

We wrześniu 2018 ogłosiła, że zamierza wziąć udział w prawyborach partii mających wyłonić kandydata TS-LKD w wyborach prezydenckich. W listopadzie tegoż roku wygrała partyjne prawybory, uzyskując 79% głosów i pokonując tym samym Vygaudasa Ušackasa[5]. W pierwszej turze głosowania z 12 maja 2019 otrzymała 31,3% głosów ważnych, zajmując pierwsze miejsce i przechodząc do drugiej tury z Gitanasem Nausėdą (30,9% głosów)[6]. W drugiej turze głosowania z 26 maja otrzymała 32,9% głosów ważnych, przegrywając tym samym wybory[7].

W wyborach w 2020 otwierała listę wyborczą konserwatystów do Sejmu. Mandat uzyskała w pierwszej turze głosowania, wygrywając w okręgu większościowym (uzyskała 61,2% głosów)[8]. Już w trakcie kampanii była prezentowana jako kandydatka TS-LKD na premiera. Związek Ojczyzny wygrał wówczas wybory, uzyskując 50 mandatów w 141-osobowym Sejmie[9][10]. Wkrótce po zakończeniu drugiej tury wyborów TS-LKD oraz dwie partie liberalne (Ruch Liberalny Republiki Litewskiej i Partia Wolności) zadeklarowały podjęcie rozmów koalicyjnych celem utworzenia nowego rządu z Ingridą Šimonytė jako premierem[11].

19 listopada 2020 prezydent Gitanas Nausėda przedstawił Sejmowi Ingridę Šimonytė jako kandydatkę na premiera[12]. Litewski parlament, większością 62 głosów, zatwierdził jej kandydaturę 24 listopada[13]. Następnego dnia prezydent powołał ją na to stanowisko, wyznaczając 15 dni na sformowanie rządu[14]. 4 grudnia Gitanas Nausėda ostatecznie zaaprobował zaproponowanych kandydatów na ministrów, a Ingrida Šimonytė upubliczniła program jej gabinetu[15]. Rząd Ingridy Šimonytė rozpoczął funkcjonowanie 11 grudnia po zatwierdzeniu jego programu przez parlament oraz po zaprzysiężeniu członków gabinetu[16].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Otocki: Ingrida Šimonytė: musimy się zdecydować, czy jesteśmy Szwecją czy USA. przegladbaltycki.pl, 28 października 2018. [dostęp 2020-10-27].
  2. Antoni Radczenko: Ingrida Šimonytė: W domu moich dziadków mówiono po polsku. kurierwilenski.lt, 22 października 2020. [dostęp 2020-10-27].
  3. I. Šimonytė suka į politiką (lit.). delfi.lt, 4 listopada 2015. [dostęp 2016-08-06].
  4. Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2016 (lit.). [dostęp 2016-10-10].
  5. Dominik Wilczewski: Litewscy konserwatyści zdecydowali: Ingrida Šimonytė powalczy o prezydenturę. przegladbaltycki.pl, 5 listopada 2018. [dostęp 2018-11-05].
  6. Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2019 (lit.). [dostęp 2019-05-19].
  7. Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2019 (lit.). [dostęp 2019-05-27].
  8. Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2020 (lit.). [dostęp 2020-10-13].
  9. Dominik Wilczewski: Wybory na Litwie: będzie centroprawicowy rząd. przegladbaltycki.pl, 26 października 2020. [dostęp 2020-10-27].
  10. Michał Konarski: Wybory na Litwie. Zmiana premiera, Polacy tuż pod progiem. polityka.pl, 12 października 2020. [dostęp 2020-10-27].
  11. Konservatoriai ir liberalų partijos paskelbė bendrą deklaraciją, Vyriausybės vadove skelbia matantys Šimonytę (lit.). lrt.lt, 26 października 2020. [dostęp 2020-10-27].
  12. Lietuvos Respublikos Prezidento Gitano Nausėdos kalba, teikiant Ministro Pirmininko kandidatūrą Seime (lit.). lrp.lt, 19 listopada 2020. [dostęp 2020-11-24].
  13. Sejm zatwierdził kandydaturę Ingridy Šimonytė na stanowisko premiera. wilnoteka.lt, 24 listopada 2020. [dostęp 2020-11-24].
  14. Dekretas dėl Ingridos Šimonytės skyrimo Lietuvos Respublikos ministre pirmininke (lit.). lrp.lt, 25 listopada 2020. [dostęp 2020-11-25].
  15. Zatwierdzono skład nowego rządu. tvp.pl, 4 grudnia 2020. [dostęp 2020-12-07].
  16. Lietuva turi naują Vyriausybę – Seimas pritarė programai, prisiekė ministrai (lit.). lrt.lt, 11 grudnia 2020. [dostęp 2020-12-11].
  17. Dėl Lietuvos Respublikos ir užsienio valstybių piliečių apdovanojimo Lietuvos valstybės ordinais ir medaliais Vasario 16-osios – Lietuvos valstybės atkūrimo dienos proga (lit.). lrs.lt, 16 lutego 2015. [dostęp 2020-10-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]