Ruđer Josip Bošković

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Roger Joseph Boscovich)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ruđer Josip Bošković
Ruđer Josip Bošković
Data i miejsce urodzenia 1711-05-1818 maja 1711
Dubrownik, Republika Raguzy
Data i miejsce śmierci 1787-02-1313 lutego 1787
Mediolan, Księstwo Mediolanu
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Towarzystwo Jezusowe

Ruđer (Rudjer) Josip Bošković SJ, wł. Ruggiero Giuseppe Boscovich (ur. 18 maja 1711, zm. 13 lutego 1787) – polihistor pochodzący z Raguzy (wówczas niezależne państwo, obecnie Dubrownik w Chorwacji) i pracujący głównie we Włoszech, znany jako prekursor teorii względności i geometrii nieeuklidesowej.

Młodość[edytuj]

Philosophiae naturalis theoria, 1758

Boscovich urodził się w Dubrowniku jako siódme dziecko Paoli Bettera, z bogatej rodziny handlowców Bettera, i ojca Mikołaja Boszkowicia, handlowca rodem z Orahowego Dołu. Szkołę podstawową ukończył w Dubrowniku, a w wieku lat 15 wyjechał do Rzymu, gdzie wstąpił do jezuickiego Collegium Romanum. Studiował tam astronomię, matematykę i teologię. W 1728 wstąpił do zakonu jezuitów. W 1736 opublikował rozprawę o plamach na Słońcu, które opisał jako zakłócenia fotosfery, występujące w cyklu 11-letnim.

Życie i praca we Włoszech[edytuj]

W 1732 roku ukończył filozofię, a niedługo potem również teologię, po czym przyjął święcenia kapłańskie. W 1740 został profesorem matematyki w Collegium Romanum. Został naukowym doradcą Watykanu. Tworzył obserwatorium astronomiczne, zakładał istnienie innych układów planetarnych. W 1764 przeniósł się na uniwersytet w Pawii, a w 1770 do Mediolanu.

Podróże[edytuj]

Jeździł po Europie, prowadził wykopaliska w Hisarlık. Dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie w 1760 został członkiem Towarzystwa Królewskiego. Prowadził korespondencję z Samuelem Johnsonem i Wolterem. W 1769 roku miał kierować wyprawą do Kalifornii, żeby obserwować przejście Wenus na tle tarczy słonecznej, ale ofertę wycofano z powodu nieprzychylnego nastawienia Hiszpanów do jezuitów. Kiedy w 1773 roku zakon został rozwiązany, astronom przyjął zaproszenie króla Francji Ludwika XV i osiadł w Paryżu, gdzie kierował instytutem instrumentów optycznych. W 1783 wrócił do Włoch, gdzie w prowincji Vicenza zajmował się edycją swoich prac. Umarł w wieku 76 lat w Mediolanie.

Filozofia i filologia[edytuj]

Był zwolennikiem atomizmu i dynamizmu w filozofii przyrody.

Napisał wiele wierszy okolicznościowych oraz poemat De Solis at Lunae defectibus (O zaćmieniach Słońca oraz Księżyca, 1760).

Ciekawostki[edytuj]

Jego wizerunek znajdował się na całej serii banknotów chorwackich dinarów, a od 1995 roku znajduje się również na Orderze Chorwackiej Jutrzenki.

Na jego cześć nazwano krater uderzeniowy na Księżycu.

Bibliografia[edytuj]

  • Emanuel Rostworowski, Historia powszechna: Wiek XVIII, Warszawa 2004.
  • Nowa encyklopedia powszechna PWN, t. 1, Warszawa 1995.

Linki zewnętrzne[edytuj]