Roman Białek (1891–1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Białek
kapitan lekarz kapitan lekarz
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1891
Żywiec
Data i miejsce śmierci 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 19141940
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 2 pułk strzelców podhalańskich,
szpital polowy nr 604,
szpital polowy nr 605,
5 szpital okręgowy
Stanowiska komendant szpitala
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa

Roman Białek (ur. 21 stycznia 1891 w Żywcu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan rezerwy służby sanitarnej Wojska Polskiego, lekarz internista, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Tymoteusza i Marii z Bielewiczów. Absolwent Wyższego Gimnazjum w Wadowicach oraz Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1916 uzyskał dyplom doktora wszech nauk medycznych. Jeszcze jako student uczestniczył w I wojnie światowej jako członek wojskowych służb sanitarnych armii austriackiej. W czasie walk na froncie wschodnim został wzięty do niewoli przez Rosjan. Od 1918 w Wojsku Polskim. Uczestnik wojny 1920 r. w stopniu porucznika. W latach 1918–1922 lekarz 2 pułku strzelców podhalańskich w Bochni, ordynator szpitala wojskowego w Bielsku-Białej, komendant szpitala polowego nr 604 i 605. Od 1922 w rezerwie z przydziałem mobilizacyjnym do 5 szpitala okręgowego.

W okresie międzywojennym pracował jako lekarz internista w Buczkowicach k. Szczyrku. Był prezesem, a następnie honorowym prezesem (1927) "Sokoła" w Buczkowicach.

W kampanii wrześniowej w 5 szpitalu okręgowym, wzięty do niewoli przez Sowietów, osadzony w Kozielsku. Został zamordowany wiosną 1940 w lesie katyńskim. Figuruje na liście wywózkowej LW 022/3 z 9.04.1940 r. i liście PCK (AM) 1337. Pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu, nr tabliczki epitafijnej 176.

Roman Białek został upamiętniony:

  • na pomniku ofiar wojny wzniesionym w Buczkowicach w roku 1947, lecz wskazano tam, że zginął on z rąk Niemców (Błąd ten został naprawiony w czasie kolejnych modernizacji pomnika ofiar wojny. Nazwisko dra Romana Białka zostało wyodrębnione na pomniku ze wskazaniem miejsca śmierci. Działania te wykonane zostały przez Towarzystwo Społeczno-Kulturalne „Zagroda”).
  • ulicą jego imienia w Buczkowicach
  • płaskorzeźbą na domu, który był jego własnością w Buczkowicach
  • na tablicy na obelisku umieszczonym przy ul. Ofiar Katynia w Bochni.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mieszkał w Buczkowicach. Żonaty z Marią z Niklewiczów, miał córki Ewę i Aleksandrę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]