Ruch Huti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy ruchu politycznego. Zobacz też: Huti (Nepal)
Symbol ruchu Huti jest zarazem deklaracją części jego poglądów. W tłumaczeniu z arab. slogany te znaczą: „Bóg jest wielki | śmierć Ameryce | śmierć Izraelowi | przekleństwo Żydom | zwycięstwo islamowi”.

Huti, Husi (arab. ‏الحوثيون‎ trb. Al-Husiun trl. āl-ḥūṯīūn), zbrojna część jako Ansar Allah (arab. ‏أنصار ﷲ‎, pol. Wyznawcy Allaha) – jemeński ruch o charakterze polityczno-militarnym, skupiający plemiona zajdyckie (jeden z odłamów szyizmu) zamieszkujące w większości północno-zachodni Jemen.

Większość jego członków jest zajdytami, jednego z odłamów szyizmu występującego niemal wyłącznie w Jemenie[1]. Są oni znaczną mniejszością religijną w tym kraju. W przeszłości zajdyci sprawowali władze w państwowości jemeńskiej[2]. Pierwotnie współczesny ruch powstał na początku lat 90. XX wieku w muhafazie Sada w Jemenie. Funkcjonował wówczas jako Asz-Szabab al-Mumin (Wierząca Młodzież)[3][4]. Pierwszym przywódcą ruchu był Husajn Badreddin al-Huti. Miał on liczne osobiste związki z Iranem; spędził tam część swojego życia i pozostawał w bliskich stosunkach z ajatollahem Alim Chameneim. Nazwa ruchu została później wzięta od jego nazwiska[5]. Huti zachowują tradycyjnie dobre stosunki z szyickim Iranem i jego sojusznikami[6].

Początkowa działalność była pokojowa. Dopiero w 2004 Huti rozpoczęli antyrządową rebelię przeciw sunnickim władzom centralnym. Powodem wystąpień była amerykańska interwencja w Iraku, którą rządzący popierali[7][4]. W tym samym roku został zabity przez jemeńskie siły bezpieczeństwa dotychczasowy lider Husajn Badreddin al-Huti. Przywództwo w ruchu obejmowali następnie kolejno jego trzej bracia[3]. Konflikt ten trwa nadal z różnym nasileniem. Huti odnosili w większości z nich zwycięstwa. Huti są jednym z głównych uczestników toczącej się wojny domowej w Jemenie, która wybuchła po tym jak ruch ten w styczniu 2015 dokonał zamachu stanu, a wcześniej zajął stolicę Sanę we wrześniu 2014[8][9].

Ruch deklaruje się jako antysyjonistyczny i antyizraelski. Mniejszość żydowska w Jemenie stawała się wielokrotnie ofiarą jego prześladowań[10][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. zajdyci, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-02-08].
  2. Zajdyci – Zapytaj.onet.pl –, zapytaj.onet.pl [dostęp 2019-02-08] (pol.).
  3. a b Bethan McKernan Middle East, Who are the Houthis and why are they fighting the Saudi coalition in Yemen?, „The Guardian”, 21 listopada 2018, ISSN 0261-3077 [dostęp 2019-02-08] (ang.).
  4. a b c The New York Times, Who Are the Houthis of Yemen?, „The New York Times”, 20 stycznia 2015, ISSN 0362-4331 [dostęp 2019-02-08] (ang.).
  5. JSK Internet, Notatka BBN: Sytuacja w Jemenie, „Biuro Bezpieczeństwa Narodowego” [dostęp 2019-02-08].
  6. Wojna o wpływy. Konflikt Saudów i Iranu, PolskieRadio.pl [dostęp 2019-02-08].
  7. Jemen: jest porozumienie między rebeliantami a prezydentem?, „TVN24.pl” [dostęp 2019-02-08].
  8. Held hostage, „The Economist”, 22 stycznia 2015, ISSN 0013-0613 [dostęp 2019-03-15].
  9. Yemenis are shocked by Houthis’ quick capture of Sana’a, Middle East Eye édition française [dostęp 2019-03-15] (fr.).
  10. Rod Nordland, Persecution Defines Life for Yemen’s Remaining Jews, „The New York Times”, 18 lutego 2015, ISSN 0362-4331 [dostęp 2019-02-08] (ang.).