Przejdź do zawartości

Ruda (dopływ Odry)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ruda
Ilustracja
Ruda we wsi Rudy
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Lokalizacja

Kotlina Raciborska

Rzeka
Długość 52,32 km
Powierzchnia zlewni

504,06 km²

Średni przepływ

0,88 m³/s Gotartowice

Źródło
Miejsce południowe tereny Żor
Wysokość

ok. 240 m n.p.m.

Współrzędne

50°01′33″N 18°40′53″E/50,025833 18,681389

Ujście
Recypient Odra
Miejsce

na zachód od miejscowości Turze

Wysokość

ok. 175 m n.p.m.[1]

Współrzędne

50°11′47″N 18°15′11″E/50,196389 18,253056

Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast po lewej znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”

Ruda (niem. Raude[potrzebny przypis]) – rzeka w Polsce, całkowicie na terenie województwa śląskiego. Prawy (wschodni) dopływ Odry[2] o długości 52,32 km[3].

Ujście Rudy do Odry

Przebieg

[edytuj | edytuj kod]

Źródła rzeki znajdują się w południowej części Żor, na terenie ogródków działkowych w pobliżu drogi prowadzącej do Jastrzębia-Zdroju (aleja Jana Pawła II, niedaleko skrzyżowania z ul. Spółdzielczą). Stąd płynie na północny zachód przez miejscowości: Rybnik, Rudy, Ruda Kozielska, Kuźnia Raciborska i Turze, gdzie uchodzi do Odry. Jej dopływami są Nacyna, Sumina i Rudka (która wcześniej oddziela się od Rudy, a potem do niej wpada), oraz cieki: Potok Woszczycki, Przegędza, Bejca (Młynówka), Potok z Kamienia, Rudka (niewielki potok, drugi dopływ Rudy o tej nazwie), Wierzbnik, Rzeczka, niebezpośrednio poprzez Jezioro Rybnickie: Gzel i Grabownia.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Swoją nazwę Ruda zawdzięcza występującym w jej okolicy rudom darniowym żelaza, wydobywanym od XVII w. przez cystersów z istniejącego w latach 1255–1810 opactwa w Rudach. Rzeka ma duże znaczenie dla historii regionu właśnie za sprawą rudzkich cystersów, którzy wykorzystywali jej wody do napędu kuźnic, młynów itp. i znacząco przyczynili się do rozwoju kulturalno-gospodarczego ziemi rudzkiej.

Rządy zaborcze pozostawiły rzekę w zupełnie dzikim stanie. Po roku 1918 oceniono, że niezbędna jest regulacja Rudy na długości 12 km. Tylko do 1928 r. kosztem 527,5 tys. złotych ze Skarbu Województwa Śląskiego uregulowano 4 km biegu rzeki[4].

Poprzez budowę w latach 60. XX w. zapory na rzece w Rybniku Stodołach utworzono Jezioro Rybnickie. Wody rzeki ze względu na zanieczyszczenia zaliczane są do wód pozaklasowych.[potrzebny przypis]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Ruda na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-02-20].
  2. Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 240, ISBN 83-239-9607-5.
  3. Ruda na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-02-20].
  4. Roman Maryniarczyk: Roboty wodne i regulacyjne na terenie Województwa Śląskiego, w: Województwo Śląskie 1918–1928. Informator i przewodnik po wystawie Województwa Śląskiego na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu, wyd. Śląska Rada Wojewódzka w Katowicach, Katowice 1929, s. 184

https://slaskie.travel/poi/15568/splyw-kajakowy-ruda