Ryszard Minkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Minkiewicz
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1959
Gdańsk
Typ głosu tenor
Gatunki opera
Zawód śpiewak
Strona internetowa

Ryszard Minkiewicz (ur. 20 listopada 1959 w Gdańsku) – polski śpiewak operowy, od 2012 prorektor Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Minkiewicz Ryszard jest absolwentem Państwowej Szkoły Muzycznej II st. im. Fryderyka Chopina w Gdańsku-Wrzeszczu w klasie akordeonu Józefa Madanowskiego (1981) oraz Wydziału Kompozycji i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej w Gdańsku. W 1989 ukończył z wyróżnieniem drugi kierunek studiów otrzymując dyplom Wydziału Wokalno-Aktorskiego tej samej uczelni. Śpiew solowy studiował w klasie prof. Piotra Kusiewicza.

Współpracuje z wieloma teatrami operowymi i muzycznymi m.in. Teatrem Wielkim Operą Narodową w Warszawie, Teatrem Wielkim w Poznaniu, Operą Krakowską, Warszawską Operą Kameralną, Operą Bałtycką w Gdańsku, Operą „Nova” w Bydgoszczy. Ma w swoim repertuarze role w dziełach m.in. G. Rossiniego (Almaviva – „Cyrulik Sewilski”, Don Ramiro – „La Cenerentola”), W.A. Mozarta (Don Ottavio – „Don Giovanni”), G. Donizettiego (Ernesto – „Don Pasquale”), S. Moniuszki (Damazy – „Straszny Dwór”), P. Czajkowskiego (Lański – „Eugeniusz Oniegin”), G. Verdiego (Casio – „Otello”, Alfred „La Traviata”), K. Szymanowskiego (Pasterz – „Król Roger”), J. Straussa (Eisenstein – „Zemsta Nietoperza”), a nawet L. Bernsteina (Tony – „West Side Story”).

Ryszard Minkiewicz jest artystą często goszczącym na różnorodnych festiwalach muzycznych, zarówno w kraju, jak i za granicą (festiwale muzyczne w Tallinnie, Moskwie, Paryżu „Gaude Mater”, Częstochowa „Wratislavia Cantans”, Warszawska Jesień, Praska Wiosna, BBS Proms, Salzburgerfestspiele,, Festival de Musica de Canarias – Las Palmas i inne). Koncertował w takich renomowanych salach jak: Royal Albert Hall – Londyn, Théâtre des Champs-Elysées – Paryż, Felsenreitschule – Salzburg, Konzerthaus Wien, Filharmonia Berlińska, Théâtre Musical de Paris- Châtelet, Festival Hall – Osaka, NHK Hall – Tokyo, Teatr "Bolszoj" – Moskwa. Stale współpracuje z niemal wszystkimi polskimi filharmoniami i orkiestrami symfonicznymi. Śpiewał z takimi zespołami jak: Orkiestra Filharmonii Narodowej – Warszawa, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia – Katowice, Orchestr National de France – Paryż, CBSO Orchestra – Birmingham, Rundfung-Sinfonie-Orchester Berlin, Orchestre Philharmonique de Strasbourg, Filharmonia w Bratysławie, prowadzonymi przez m.in. sir Y. Menuhina, sir S. Rattle, Ch. Dutoit, M. Janowskiego, A. Wita, K. Korda, J. Kaspszyka, K. Stryję, St. Stuligrosza.

R. Minkiewicz zaproszony został przez angielską firmę płytową EMI do nagrania partii Pasterza w operze K. Szymanowskiego „Król Roger”. Odbył się także cykl koncertów na największych festiwalach muzycznych w Europie promujących to nagranie. Ma na swoim koncie wiele nagrań dokonanych dla potrzeb Polskiego Radia, bądź jako rejestracje płytowe CD. Wziął on udział w monograficznym nagraniu wszystkich dzieł orkiestrowych K. Szymanowskiego, wykonując cykle pieśni tego kompozytora. Został zaproszony przez Brytyjską Telewizję BBC do udziału w realizacji filmu poświęconego życiu i twórczości K. Szymanowskiego. Brał udział w koncertach transmitowanych na żywo w ramach Europejskiej Unii Radiowej. Znany jest w kręgach muzycznych zarówno w Polsce, jak i zagranicą jako artysta specjalizujący się w wykonywaniu muzyki K. Szymanowskiego i innych twórców XX w między innymi: I. Strawińskiego, J. Tavenera, B. Brittena, K. Pendereckiego.

W latach 1996-2002 był prodziekanem Wydziału Wokalno-Aktorskiego, Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, następnie w latach 2008-2012 pełnił funkcję Dziekana tego samego wydziału. Od 1 września 2012 jest Prorektorem Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 2012 – Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Laureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury (pol.). gdansk.pl, 2016-06-23. [dostęp 2016-06-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]