Sól (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Sól w innych znaczeniach tej nazwy.
Artykuł 49°29′14″N 19°2′28″E
- błąd 39 m
WD 49°29'20"N, 19°2'38"E, 49°29'15.50"N, 19°2'30.16"E
- błąd 39 m
Odległość 289 m
Sól
wieś
Ilustracja
Widok na Sól ze zbocza Oźnej
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat żywiecki
Gmina Rajcza
Liczba ludności (2008) 1 334
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 34-370[1]
Tablice rejestracyjne SZY
SIMC 0066714
Położenie na mapie gminy Rajcza
Mapa lokalizacyjna gminy Rajcza
Sól
Sól
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sól
Sól
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Sól
Sól
Położenie na mapie powiatu żywieckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu żywieckiego
Sól
Sól
Ziemia49°29′14″N 19°02′28″E/49,487222 19,041111
Strona internetowa
Nieoficjalny herb wsi Sól

Sólwieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Rajcza[2][3], w zachodniej części grupy Wielkiej Raczy, w południowo-zachodniej części Beskidu Żywieckiego, w dolinie Słanicy, pomiędzy Rachowcem (od północy) a grzbietem Oźnej.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Sól[2][3]
części wsi Chromiczaki, Czerna, Dolna Sól, Karchówka, Klimasy, Kocierze, Łazki, Madlówka, Na Bugaju, Oźna, Pasierbkowie, Piętki, Pobaska, Podrachowiec, Polana, Potok, Słanica, Szpaki, U Brysia, U Burego, U Dudysa, Miki, U Płowuchy, U Waliczka, U Wojciecha, Walatki, Waliczkowa, Zadział, Zagajka, Zagroń

Historia[edytuj | edytuj kod]

Polacy wysiedlani ze wsi Dolna Sól w 1940 w czasie Aktion Saybusch.

Historia Soli sięga wieku XVIII, gdy mieszkało w niej 15 gospodarzy. W latach 1975–1998 wieś położona była w województwie bielskim.

Wieś prawdopodobnie powstała w XVI wieku, założona przez osadników wołoskich, przybyłych od strony węgierskiej. Nazwa miejscowości pochodzi od źródeł solankowych, które tu niegdyś eksploatowano, uzyskując sól przez odparowanie wód solankowych. Sól warzono do 1808 roku. Jednak władze austriackie nakazały w roku 1823 zabudować słone źródło a prymitywny szyb zasypać. W latach 1920-1930 poszukiwano w okolicach Soli ropy naftowej. Podczas wierceń dokonywanych w latach 1947-1950 na głębokości około 1300 m nawiercono cieplicę chlorkowo-sodową (39° C).

Podczas II wojny światowej Niemcy objęli wieś akcją wysiedlania Polaków w ramach tzw. Akcji Saybusch, która miała oczyścić region z Polaków i przygotować go pod niemiecką kolonizację w ramach akcji Heim ins Reich[4].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajdują się studzienki solankowe, usytuowane w centrum. Są to solanki chlorkowo-sodowe, jodkowe i bromkowo-jodkowe. Woda w źródłach jest słona a jej mineralizacja wynosi ok. 40g/litr[5]. Solanki o rdzawym kolorze nie nadają się do picia.

We wsi działalność duszpasterską prowadzi Kościół Rzymskokatolicki (parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa).

W Soli znajdują się ośrodki wypoczynkowe (w Zagajce) oraz kwatery prywatne. W miejscowości zlokalizowany jest również Dom Wczasów Dziecięcych zarządzany przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci[6].

Na dworcu kolejowym rozpoczynają bieg dwa szlaki turystyczne –

Transport[edytuj | edytuj kod]

W Soli znajduje się stacja kolejowa na trasie Zwardoń-Katowice, otwarta w 1884 roku jako część Galicyjskiej Kolei Transwersalnej.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. Mirosław Sikora, "Saybusch Aktion - jak Hitler budował raj dla swoich chłopów", art. na stronach czasopisma "Fronda"
  5. Sól (pol.). www.rajcza.com.pl. [dostęp 15 marca 2010].
  6. Dom Wczasów Dziecięcych | Towarzystwo Przyjaciół Dzieci [dostęp 2019-12-15] (pol.).
  7. Michał Zalewski: Dzwonki loretańskie (pol.). Kapliczki, krzyże i figury przydrożne, 2017. [dostęp 2017-07-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Sarnówka, grupa domów w obrębie Rajczy (tom z r. 1889)