Sławomir Odrzywolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sławomir Odrzywolski
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1846
Zakrzówek
Data i miejsce śmierci 3 kwietnia 1933
Kraków
Miejsce spoczynku Cmentarz Rakowicki
Zawód architekt, budowniczy

Sławomir Odrzywolski (ur. 21 grudnia 1846 w Zakrzówku, ob. osiedle w Radomsku, zm. 3 kwietnia 1933 w Krakowie) – polski architekt, konserwator zabytków.

W latach 1860-1866 studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie, w okresie 1866-1869 uzupełniał wiedzę studiując w Bauakademie w Berlinie. Od 1878 zamieszkał na stałe w Krakowie. W latach 1878-1909 był profesorem w Instytucie Technicznym, od 1879 zaczął współpracować z Komisją do Badań Sztuki w Polsce Akademii Umiejętności. W latach 1887-1913 pełnił funkcję konserwatora drugiego okręgu Galicji.

Był członkiem: Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, Grona Konserwatorów Galicji Zachodniej.

Projektował w stylu eklektyzmu, następnie secesji i modernizmu. Do jego ważniejszych realizacji należą:

w Krakowie:

  • Kamienice ul. Basztowa 23, 24 i 25 (obecnie Hotel Polonia) – 1886-1890
  • Dom własny ul. Studencka 19 – 1885,
  • Kamienica Władysława Kaczmarskiego ul. Studencka 21 – 1885,
  • Kmienice ul. Studencka 23 i 27 – 1886,1894,
  • Kamienice ul. Piłsudskiego 16, 32, 34 oraz 36 – 1890-1908,
  • Budynek Krakowskiego Towarzystwa Technicznego ul. Straszewskiego 28 – 1906,
  • Budynek Szkoły Przemysłowej al. Mickiewicza 5 – 1907,
  • Gmach Towarzystwa Rolniczego pl. Szczepański 8 – 1908,
  • Gmachy AGH al. Mickiewicza 30 (wraz z Wacławem Krzyżanowskim) – 1921-1936,

Inne:

  • Kościół Nawiedzenia NMP, Miejsce Piastowe – 1888,
  • Kościół Narodzenia NMP, Albigowa – 1895,
  • Kościół św. Marii Magdaleny, Rabka-Zdrój – 1902,

Odrzywolski projektował także kościoły w Zabawie, w Mrowli. W latach 1883-1888 na prośbę Władysława Czartoryskiego zaprojektował szafy muzealne dla Muzeum Czartoryskich. Jest też autorem projektu prospektu organów w kościele Bożego Ciała w Bieczu wykonanych w 1898 r. przez Jana Śliwińskiego ze Lwowa.

Głównym jego dziełem jako konserwatora jest restauracja Katedry Wawelskiej prowadzona w latach 1885-1904. Według jego projektu wykonano kraty i bramki prowadzące do prezbiterium Katedry, sarkofag dla Adama Mickiewicza w 1890, zrekonstruowano baldachim nad sarkofagiem Władysława Łokietka, zaś w latach 1897-1898 nakryto Wieżę Zygmuntowską zaprojektowanym przez niego hełmem.

Wyniki swoich prac publikował w "Czasopiśmie Technicznym" oraz w "Architekcie". W latach 1880-1882 opublikował trzytomową pracę pt: Dawny zamek królewski na Wawelu, a w 1894 Zabytki przemysłu artystycznego w Polsce.

Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim.


Źródło[edytuj]

  • Praca zbiorowa, red. prowadz. Joanna Czaj-Waluś Zabytki architektury i budownictwa w Polsce – Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa 2007, ISBN 978-83-9229-8-1

Linki zewnętrzne[edytuj]