Stodoranie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stodoranieśredniowieczne plemię słowiańskie utożsamiane z Hawelanami, zamieszkujące kraj Stodor: dorzecze Sprewy dolnej i Haweli, prawego dopływu Łaby. Do tej samej grupy plemiennej obok Stodoran zaliczano plemiona: Nieletyków, Doszan, Zamczyców i Płoniów. Prawdopodobnie współdziałali ze Związkiem Wieleckim w wojnach przeciwko Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu.

Twierdza Brenna[edytuj | edytuj kod]

Centralnym grodem Stodoran była Brenna, zwana także Braniborem, podbita po raz pierwszy po długim oblężeniu w 928 roku przez Henryka I Ptasznika. Odbita w wyniku powstania plemion słowiańskich w 983 roku. O gród ten toczyły się krwawe walki między Słowianami i Germanami. Ostatecznie podbita przez Albrechta Niedźwiedzia w 1157 roku. Zmieniono wówczas nazwę Brenny na Brandenburg, a okoliczne ziemie nazwano Brandenburgią.

Książęta[edytuj | edytuj kod]

  • Książę Stodoran Tęgomir: wygnany z Brenny, zwrócił się o pomoc do cesarza Ottona i przy jego pomocy odzyskał książęcy stolec.
  • Drahomira - córka nieznanego z imienia księcia stodorańskiego, być może Tęgomira, żona Wratysława I.
  • Księciem połabskich Stodoran, zwanych też czasem Hawelanami, był Jaksa z Kopanicy. Jego gród nazywał się Copnik (kopa-góra-hałda) i najprawdopodobniej znajdował się na obszarze dzisiejszej dzielnicy Berlina – Köpenick. Jaksa bił nawet własną monetę tzw. "brakteaty Jaksy".

Zobacz też: Słowianie połabscy, Słowianie, Smolińcy, Brzeżanie, Doszanie, Hobolanie, Hobolin