Scuola Grande di San Rocco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Scuola Grande di San Rocco
Ilustracja
Fasada budynku
Państwo  Włochy
Miejscowość Wenecja
Adres Campo San Rocco, 3052, San Polo, 30125 Venezia, Italia
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny renesansowy
Architekt Bartolomeo Bon, Sante Lombardo, Scarpagnino
Rozpoczęcie budowy 1515
Ukończenie budowy 1560
Położenie na mapie Wenecji
Mapa konturowa Wenecji, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Scuola Grande di San Rocco”
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, u góry znajduje się punkt z opisem „Scuola Grande di San Rocco”
Położenie na mapie Wenecji Euganejskiej
Mapa konturowa Wenecji Euganejskiej, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Scuola Grande di San Rocco”
Ziemia45°26′11,66″N 12°19′31,11″E/45,436572 12,325308
Strona internetowa
Fasada Scuoli Grande di San Rocco
Salone Maggiore

Scuola Grande di San Rocco – budynek dawnego bractwa św. Rocha w Wenecji.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Scuola powstała w 1477 roku po połączeniu dwóch bractw św. Rocha, po wielkiej epidemii dżumy jaka nawiedziła Wenecję. Święty Roch zgodnie z tradycją miał zachorować na dżumę, jednak został uratowany przez Anioła. To zdarzenie spowodowało, iż święty został patronem chorych. W 1485 roku bractwo zdobyło szczątki patrona. Posiadanie takich relikwii przysporzyło im ogromne dochody. W 1489 roku rozpoczęli budowlę kościoła, a w 1516 roku domu zgromadzeń. Prace zlecono Bartolomeo Bonowi. W 1524 roku jego prace kontynuował Sante Lombardo, a trzy lata później Scarpagnino. Fasada ówczesnego domu była zdobiona kolorowym kamieniem, swoim przepychem rywalizowała z Scuola Grande della Misericordia. W kolejnych latach fasada została przebudowana, a prace zlecono różnym architektom, by w 1560 roku zakończył je Giangiacomowi de' Grigi.

W 1564 roku prace nad dekoracja wnętrz zlecono włoskiemu malarzowi Jacopowi Tintoretto, który wraz ze swoimi uczniami i synem Domenico pracował nad zleceniem od 1564 do 1587 roku. Tematyka jego prac była ściśle podzielona na pomieszczenia i pietra. W Sala Terrena zaprezentował cykl obrazów z życia Marii Dziewicy, w Sala Superiore przedstawił na suficie sceny zaczerpnięte ze Starego Testamentu, a na ścianie z Nowego Testamentu. Prócz tych dwóch sal jego obrazy zdobią Salę dell'Albergo, gdzie na suficie przedstawił wizerunek patrona scuoli, św. Rocha oraz alegorie cnót, a na ścianach sceny męczeństwa Chrystusa.

Innymi dziełami w scuoli są prace Tycjana pt. Zwiastowanie, Tiepola pt. Abraham i trzej aniołowie, Wypędzenie Hagar oraz Palmy młodszego.

Obrazy w Scuola Grande di San Rocco[edytuj | edytuj kod]

Jacopo Tintoretto, Ukrzyżowanie

Sala dell'Albergo[edytuj | edytuj kod]

Sala Zgromadzeń[edytuj | edytuj kod]

  • Ściany
    • Pokłon pasterzy
    • Chrzest Jana Baptystę
    • Chrystus kuszony przez szatana
    • Rozmnożenie chleba i ryb
    • Wskrzeszenie Łazarza
    • Ostatnia Wieczerza
    • Modlitwa w Ogrójcu
    • Zmartwychwstanie
    • Widzenie św. Rocha
    • Św. Roch
    • Św. Sebastian

Sala nabożeństw[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zenkert, Astrid (2003). Tintoretto in der Scuola di San Rocco, Ensemble und Wirkung. Tübingen: Ernst Wasmuth Verlag. ​ISBN 3-8030-1918-4[1].
  • Marion Kaminski Wenecja, wyd. h.f.ullmann, 2005 ​ISBN 978-3-8331-2315-3​.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Na podstawie angielskiej wersji językowej Wikipedii.