Sefardyjczycy i Orientalne Społeczności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sefardyjczycy i Orientalne Społeczności (hebr.: ספרדים ועדות מזרח, Sfaradim VeEdot Mizrah) to izraelska partia polityczna, jedna z poprzedniczek dzisiejszego Likudu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Bechor-Szalom Szitrit (1895-1967), jeden z liderów partii.

Partia o nazwie Sefardyjczycy i Orientalne Społeczności reprezentowała Żydów sefardyjskich i orientalnych, którzy zamieszkiwali Palestynę jeszcze przed ogłoszeniem niepodległości Izraela. Ugrupowanie wchodziło w skład prowizorycznego rządu w latach 1948-1949.

Pod pełną nazwą „Lista Narodowej Jedności Sefardyjczyków i Społeczności Orientalnych”, partia uzyskała 3,5% głosów, co dało jej 4 miejsca w Knessecie w wyniku wyborów w 1949 roku[1]. Ugrupowanie było reprezentowane w izbie przez deputowanych: Mosze Ben Ammiego, Eliahu Eliashara, Awrahama Elimalecha i Bechora-Szaloma Szitrita. Partia ta weszła w skład rządu Dawida Ben Guriona, lidera Mapai, a Sheetrit został ministrem policji[2].

Przed wyborami w 1951 roku ugrupowanie zmieniło nazwę, na „Lista Sefardyjczyków i Społeczności Orientalnych, Wiekowych i Imigrantów”. Partia straciła połowię miejsc w izbie, w porównaniu z poprzednimi wyborami, uzyskując jedynie 1,8% głosów, co dało jej tylko dwóch deputowanych. Swe miejsce w Knessecie zachował Eliashar, drugie miejsce obsadził Binjamin Sason. Tym razem jednak nie weszli oni w skład koalicji rządowej.

W czasie kadencji drugiego Knesetu, partia została wchłonięta przez Ogólnych Syjonistów, ówczesne drugie pod względem wielkości ugrupowanie w parlamencie. Było ono częścią koalicji tworzącej czwarty i piąty rząd. Niektórzy byli członkowie partii Sefardyjczycy i Orientalne Społeczności nie byli zadowoleni z tego połączenia. Z tego powodu doszło do rozłamu. Ci, którzy odeszli, startowali samodzielnie w wyborach w 1955 i 1959 roku, jednak bez powodzenia.

Nieco później Ogólni Syjoniści połączyli się z Partią Progresywną, tworząc Partię Liberalną, która przez krótki czas była „trzecią siłą” w izraelskim parlamencie. Następnie połączyła się z Herutem, tworząc Gahal, który ostatecznie przekształcił się w Likud.

Politycy[edytuj | edytuj kod]

Posłowie w pierwszym Knesecie[edytuj | edytuj kod]

Posłowie wybrani w wyborach w 1949[3]: Mosze Ben Ammi, Elijahu Eliaszar, Awraham Elmalih, Bechor-Szalom Szitrit

Przypisy

  1. Constituent Assembly (which later turned into the First Knesset) (ang.). [dostęp 24 kwietnia 2008].
  2. First Knesset: Government 1 (ang.). [dostęp 24 kwietnia 2008].
  3. Members of the First Knesset. knesset.gov.il. [dostęp 2015-12-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]