Sejm 1623

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sejm został zwołany przez króla Zygmunta III Wazę do Warszawy 16 listopada 1622 roku. Sejmiki przedsejmowe odbyły się w grudniu 1622 roku. Obrady sejmowe toczyły się od 24 stycznia do 5 marca 1623 roku. Marszałkiem sejmu obrano Jakuba Sobieskiego.

Sejm obradował w obliczu problemów związanych z rozpoczęciem się nowej wojny w Inflantach (utracono Rygę) oraz konfederacji wojskowych powstałych z powodu nieopłacenia wojska po wojnach z Turcją w latach 1620-1621.

W obradach sejmowych opowiadano się za pokojem ze Szwecją. Spisane zostały liczne egzorbitancje (postulaty naprawy złych urządzeń). Podnoszono w nich nierozdawanie wakansów, nierespektowanie prawa o incompatibiliach (zakaz łączenia urzędów), krytykowano obsadzenie biskupstwa warmińskiego małoletnim synem królewskim Janem Albertem. Postulowano wystawienie zamków obronnych na Ukrainie oraz przeprowadzenie naprawy monety. Powołano komisję w sprawach Kozaczyzny[1]. Przyjęto konstytucję o zapobieganiu konfederacjom wojskowym oraz kupom swawolnym, złożonym z włóczących się żołnierzy, zajmujących się rozbojami. Nie przyjęto uchwały poborowej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Pietrzak, W przygaszonym blasku wiktorii chocimskiej. Sejm 1623 r., 1987.
  2. Do druku przygotowali S. Grodziski i inni, Ustawodawstwo zob. Volumina Constitutionum, T. 3, cz. 1, s. 322-331, 2010.