Serafinów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Serafinów
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat krotoszyński
Gmina Koźmin Wielkopolski
Strefa numeracyjna (+48) 62
Kod pocztowy 63-707
(poczta: Mokronos)
Tablice rejestracyjne PKR
SIMC 0200785
Położenie na mapie gminy Koźmin Wielkopolski
Mapa lokalizacyjna gminy Koźmin Wielkopolski
Serafinów
Serafinów
Położenie na mapie powiatu krotoszyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krotoszyńskiego
Serafinów
Serafinów
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Serafinów
Serafinów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Serafinów
Serafinów
Ziemia51°49′13,43″N 17°20′32,28″E/51,820397 17,342300

Serafinówwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Koźmin Wielkopolski.

Wieś powstała w XVI w. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi mniejszych w ówczesnym pruskim powiecie Krotoszyn w rejencji poznańskiej[1]. Folwark Serafinów należał do okręgu koźmińskiego tego powiatu i stanowił część majątku Gościejewo, którego właścicielem była wówczas Józefina Ożegalska[1]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 21 mieszkańców, którzy zamieszkiwali dwa dymy (domostwa)[1].

Stoi tu niewielki, drewniany kościół pw. św. Rozalii zbudowany z ofiar mieszkańców Mokronosa w latach 1707-1708 podczas epidemii morowego powietrza. Wyposażenie wnętrza stanowią trzy ołtarze z I poł. XVIII w. Główny utrzymany jest w stylu barokowym z obrazami św. Rozalii i św. Katarzyny oraz boczne: manierystyczny pw. św. Franciszka z Asyżu i barokowy pw. Matki Boskiej. W tym ostatnim znajdują się dwa koliste obrazy z wyobrażeniami patronki kościoła, pochodzące z I poł. XVII w. Uwagę zwraca również manierystyczna ambona z I poł. XVII w. z malowanymi postaciami ewangelistów, barokowo-ludowy krucyfiks na belce tęczowej oraz drzwi z XVII-wiecznymi okuciami i zamkiem.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

W sąsiedztwie kościółka w niewielkim parku znajduje się dawna plebania, zamieniona na przełomie XIX i XX w. na dworek.

Przypisy

  1. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Jan Nepomucen Bobrowicz, Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 247.