Przejdź do zawartości

Sołtys (gra komputerowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sołtys
Producent

LK Avalon[1]

Wydawca

LK Avalon

Dystrybutor

LK Avalon

Data wydania

23 maja 1995[1]

Gatunek

przygodowa[1]

Tryby gry

gra jednoosobowa

Język

polski

Platforma

PC DOS[1]

Sołtys to polska przygodowa gra komputerowa dla komputerów PC, wydana w 1995 roku przez firmę LK Avalon[1].

Omówienie gry

[edytuj | edytuj kod]

Sołtys był grą przygodową typu point and click[2], dystrybuowaną na trzech dyskietkach[3]. W pudełku z grą znaleźć można było instrukcję uzupełnioną dowcipami, jak również kasetę magnetofonową ze ścieżką dźwiękową gry[2]. Głównym autorem gry był Janusz B. Wiśniewski[4].

Głównym bohaterem jest sołtys Poraża[5], który w poszukiwaniu zbiegłego narzeczonego swojej brzydkiej córki musi rozwiązać kilkanaście zagadek. Grę charakteryzuje absurdalne i wiejskie poczucie humoru, co więcej – aby rozwiązać część problemów, przydatna jest znajomość popularnych niegdyś w południowo-wschodniej części Polski dowcipów o Wąchocku[6][7].

Czas ukończenia gry wynosił kilka godzin[2].

Odbiór

[edytuj | edytuj kod]

Recenzje wkrótce po wydaniu gry

[edytuj | edytuj kod]

Recenzent Top Secretu zarzucił grze nieintuicyjny interfejs (postać nie podchodzi na przykład samodzielnie w odpowiednie miejsce celem wykonania nakazanej czynności), choć wystawił wysokie noty (ogólna 8/10, grafika 7/10, udźwiękowienie 8/10)[8].

W Gamblerze grę oceniono na 65%, w tym najniżej grafikę (na 50%) a nawyżej pomysł (100%). Tutaj również wskazywano na problemy z interfejsem (przemieszczanie bohatera). Poziom trudności określono jako niewygórowany, a na plus zaliczono folkowe klimaty w dobrze ocenionej muzyce oraz humorze[9].

Recenzje w innych czasopismach były podobne, krytykowano problemy z interfejsem użytkownika, a grę ratowały świeży pomysł, humor i klimat. W Secret Service grę ogólnie oceniono na 85% (grafika i dźwięk otrzymały 70%), a w Grach Komputerowych 7/10[10][11]. Wyjątkiem był Bajtek, w którym grę oceniono najwyżej (na „celująco“)[1].

Opinie późniejsze

[edytuj | edytuj kod]

Na problemy ze sterowaniem zwracał również uwagę Marcin Kosman, doceniał jednak błyskotliwe dialogi, zastosowanie humoru i pojawiające się nawiązania kulturowe, np. do obrazu Babie lato Józefa Chełmońskiego w grafice jednej z lokacji[12].

Według Piotra Wysockiego z bloga Stacja Sto Słów, gra prezentowała się „przaśnie”[3]. Z kolei zdaniem recenzenta serwisu JaRock, „Sołtys” powielał schematy gier przygodowych z okresu lat 90., jednak przyciągał lekką fabułą i poczuciem humoru[2]. Według Bartłomieja Kluski, „Sołtys” był swego rodzaju szczytem „swojskich klimatów” w polskich grach komputerowych[13].

Według Kosmana „Sołtys” pomimo panującego w połowie lat 90. piractwa komputerowego radził sobie dobrze pod względem komercyjnym[14].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 Sołtys. Bajtek”. 6/95 (118), s. 47, czerwiec 1995. [dostęp 2026-03-12].
  2. 1 2 3 4 Historia z bimbrem w tle [online], aJa, Rock! [dostęp 2024-06-04].
  3. 1 2 Piotr Wysocki, Sołtys – recenzja [PC] [online], Sołtys – recenzja [PC] [dostęp 2024-06-04].
  4. Sołtys (1995) – Recenzja: Sołtys Wąchocka [online], Stare.e-gry.net [dostęp 2024-06-04] (pol.).
  5. Sołtys [online], Przygodomania.pl [dostęp 2024-06-03] (pol.).
  6. Bartłomiej Kluska, Bartosz Rozwadowski: Bajty polskie. Sosnowiec: 2014, s. 177-178. ISBN 978-83-927229-2-2.
  7. Sołtys, Soltys PC [online], GRY-Online.pl [dostęp 2024-06-04] (pol.).
  8. Naczelny & Młody. Sołtys. Top Secret”. 5/95, s. 19, maj 1995. Warszawa: Wydawnictwo Bajtek. ISSN 0867-8480. [dostęp 2026-01-19].
  9. Sołtys. Gambler”. 6/95, s. 67, czerwiec 1995. Lupus. ISSN 1230-8675. [dostęp 2026-01-19].
  10. Sołtys. Secret Service”. 6/95 (25), s. 31, czerwiec 1995. ISSN 1230-7726. [dostęp 2026-01-19].
  11. Sołtys. Gry Komputerowe”. 5/95 (15), s. 14, 1995. ISSN 1230-9044. [dostęp 2026-01-19].
  12. Rozdział 14. Rzeszowska droga do hitu, [w:] Marcin Kosman, Nie tylko Wiedźmin. Historia polskich gier komputerowych., Open Beta, 2015, ISBN 978-83-941625-1-1.
  13. Bartłomiej Kluska, Dawno temu w grach: czas pionierów: szkice z historii gier komputerowych, Łódź: Inicjatywa Wydawnicza Orka, 2008, s. 62, ISBN 978-83-927229-0-8.
  14. Zaczynali od straganu na giełdzie komputerowej a dzisiaj ścigają się z koncernami paliwowymi [online], Spider's Web, 17 lipca 2020 [dostęp 2024-06-04] (pol.).