Sofroniusz I (patriarcha Jerozolimy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Sofroniusz
Sophronius
Sophronius of Jerusalem.jpg
Data urodzenia ok. 560
Damaszek
Data śmierci 11 marca 638
Kościół/
wyznanie
katolicki, prawosławny
Wspomnienie 11 marca

Sofroniusz Jerozolimski, (łac.) Sophronius (ur. ok. 560 w Damaszku, zm. 11 marca 638) – święty katolicki i prawosławny, czczony przez Kościoły chrześcijańskie biskup, pisarz chrześcijański[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Współcześnie utożsamia się postać Sofroniusza Jerozolimskiego z Sofroniuszem Sofistą[1]. W rodzinnym Damaszku nauczał retorykę lecz później powędrował do Palestyny by rozpocząć życie mnisze[1]. Przebywał w Nowej Ławrze, potem w klasztorze św. Teodozjusza[1]. W towarzystwie przyjaciela Jana Moschosa odwiedził mnichów w Egipcie i udał się do Rzymu[1]. Dalszą działalność i zaangażowanie w spory teologiczne nastąpiły po jego powrocie na Wschód (po śmierci Moschosa w 619 roku)[1]. Patriarcha Jerozolimy w latach 634-638 lub 644. Autor 23 zachowanych ód o treści dogmatycznej pisanych anakreontykami oraz kazań, m.in. o tematyce mariologicznej. Jego twórczość hagiograficzna obejmuje m.in. żywoty Egipcjan św. Jana i Cyrusa (Enkominion[1]). Z Janem Moschos'em był współautorem dzieła „Żywot Jana Jałmużnika[1]. Jako jeden z pierwszych sprzeciwił się nauczaniu patriarchy Konstantynopola Sergiusza, który, pragnąc zażegnać spór o monoteletyzm, sformułował teorię monoenergizmu – jednej woli Jezusa Chrystusa. Był autorem Synodica (633 lub 634) i Florilegium[1]. Sofroniusz wysłał do Rzymu do papieża Honoriusza I list podkreślający istnienie dwóch woli w Jezusie.

Wymieniany w Martyrologium Rzymskim i synaksariach w dzienną rocznicę śmierci, wspominany jest 11 marca[1].

Przekłady w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • Kazanie, w: ks. Szczepan Pieszczoch, Patrologia, t.2: Ojcowie mówią, Gniezno 1994, s.234-235.
  • Kazanie 3 (fragment), przeł. F. Kołoniecki, w: Kazania i homilie na święta Pańskie i Maryjne, red. L. Gładyszewski, Lublin 1976, s.91-94.
  • Pokłon magów ( pokłon mędrców), przeł. M. Bednarz, w: Światła ekumeny. Antologia patrystyczna, oprac. Andrzej Bober, Kraków 1965, s.530-532.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 5: R-U. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2005 (wznowienie), s. 278-279. ISBN 83-7318-376-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Święci na każdy dzień. T. I: Marzec. Kielce: Wydawnictwo Jedność, 2009, s. 59. ISBN 978-83-7558-293-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]