Frank Zappa: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Usunięte 6 bajtów ,  11 lat temu
m
jęz.
("dwóch" zamiast "dwoje")
m (jęz.)
Zappa zaczął swoją karierę jako perkusista i w miarę uczęszczania do Szkoły Średniej Mission Bay w San Diego, dołączył do swojego pierwszego zespołu, The Ramblers. Mimo iż przez większość swojej późniejszej kariery występował jako wokalista i gitarzysta, pierwotny wpływ klasycznej perkusji na Zappę utrzymywał go w silnym zainteresowaniu rytmem i perkusją, a jego zespoły zapisały się w historii jako słynące z doskonałego doboru perkusistów. Jego prace takie jak 'The Black Page' są powszechnie znane przez swoją złożoność w strukturze rytmicznej, nacechowanie radykalnymi zmianami tempa i rytmu podobnie jak krótkie, zwarto zaaranżowane przejścia kontrastujące z nieformalnymi przerwami oraz rozciągniętymi improwizacjami.
 
W [[1956]] roku Zappa spotkał Dona Vlieta (lepiej znanego jako pod pseudonimem artystycznym [[Captain Beefheart]] - 'Kapitan Wołowe Serce'), podczas zajęć w Szkole Średniej Antelope Valley oraz grając na perkusji w lokalnym zespole, The Blackouts. The Blackouts, grupa wielorasowa, włączając Euclida Jamesa 'Motorhead' ('Motorową Głowę') Sherwooda (który później stał się członkiem Mothers of Invention). Zappa i Vliet stali się bliskimi przyjaciółmi, wpływając na siebie nawzajem muzycznie oraz współpracując w późnych latach 60. i połowie lat 70. (np. na ''[[Trout Mask Replica]]'' nagranym przez [[Captain Beefheart and His Magic Band]] a wyprodukowanym przez Zappę oraz na koncertowym albumie sygnowanym przez Zappę, Beefhearta i Mothers of Invention ''Bongo Fury'' z [[1975]] roku). Później odseparowali się na pewien okres czasu, ale pozostawali w kontakcie do końca życia Zappy.
 
W [[1957]] roku Zappa otrzymał swoją pierwszą gitarę. Wśród jego wczesnych wpływów znalazł się [[Johnny 'Guitar' Watson]], [[Howlin' Wolf]] oraz [[Clarence 'Gatemouth' Brown]] (w [[1970]] i latach 80. zaprosi Watsona do wystąpienia na kilku albumach). Zappa rozważał karierę solową jako odpowiednik stworzenia 'rzeźb powietrznych' oraz rozbudowania eklektycznego, innowacyjnego i własnego stylu. Ostatecznie stał się jednym z najbardziej szanowanych gitarzystów elektrycznych swoich czasów.

Menu nawigacyjne