Stanisław Białek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Białek
Ilustracja
płk. Stanisław Białek
pułkownik dyplomowany pułkownik dyplomowany
Data i miejsce urodzenia 1953
Rogoźno
Przebieg służby
Lata służby 1973-2002
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Inżynieryjnych
32 Pułk Zmechanizowany
Wojskowa Akademia Inżynieryjna
7 batalion saperów
2 batalion saperów
3 pułk pontonowy
Akademia Obrony Narodowej
5 Brygada Saperów
5 Pułk Inżynieryjny
Stanowiska podchorąży WSOWI
dowódca plutonu saperów
dowódca kompanii saperów
szef saperów pułku
słuchacz akademii wojskowej
dowódca batalionu saperów
dowódca pułku pontonowego
dowódca brygady saperów
dowódca pułku inżynieryjnego
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Stanisław Białek (ur. 1953 w Rogoźnie) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stanisław Białek urodził się w 1953, w Rogoźnie, w rodzinie Jerzego. Od 1973 roku w Wojsku Polskim, jako podchorąży Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych. W 1977 został dowódcą plutonu, a w 1979 dowódcą kompanii saperów 32 pułku zmechanizowanego. Szefem saperów w tym samym 32 pułku zmechanizowanym w 8 Dywizji Zmechanizowanej został w 1982. Od 1985 do 1988 studiował na Wojskowej Akademii Inżynieryjnej w ZSRR. Po ukończeniu Akademii został dowódcą 7 batalionu saperów w 20 Dywizji Pancernej i następnie w roku 1990 dowódcą 2 batalionu saperów w 2 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej. W okresie od 1992 do 1995 dowodzi 3 pułkiem pontonowym. W 1995 został słuchaczem Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Obrony Narodowej. Dowódcą 5 Brygady Saperów został w 1996 roku. W roku 1997 brygada została wyróżniona w rozkazie dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego, jako przodująca jednostka wojskowa okręgu[1]. W 2000 roku przeformował 5 Brygadę Saperów w 5 pułk inżynieryjny, który wszedł w skład Wielonarodowego Korpusu Północno–Wschodniego. Przekazał dowodzenie pułkiem w grudniu 2002 roku, a następnie pełnił obowiązki dowódcy INFOR w Bośni.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zdzisław Barszczewski, Sylwetki saperów str. 156 - 166
  2. M.P. z 1997 r. nr 65, poz. 641

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]