Stanisław Cymmerman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Cymmerman
starszy sierżant starszy sierżant
Data i miejsce urodzenia 8 maja 1895
Lubanie
Data i miejsce śmierci 11 czerwca 1932
Włocławek
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Jednostki 3 pułk piechoty Legionów Polskich
30 pułk Strzelców Kaniowskich
batalion KOP „Orany”
(kompania graniczna KOP „Druskienniki”)
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Stanisław Cymmerman (ur. 8 maja 1895 w Lubaniu, zm. 11 czerwca 1932 we Włocławku) – żołnierz Legionów Polskich, podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stanisław Cymmerman[a] urodził się w rodzinie Czesława i Bronisławy z Dziubińskich. Absolwent włocławskiej 4 klasowej szkoły powszechnej (w której kształcił się w latach 1904 - 1908) i rymarskich kursów czeladniczych.

W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich i otrzymał przydział do 3 pułku piechoty[1]. Ze względu na zły stan zdrowia, po dwóch latach został zwolniony z wojska. W roku 1916 powrócił do Włocławka i został członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej[2].

W końcu listopada 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. W szeregach późniejszego 30 pułku Strzelców Kaniowskich wziął udział w obronie Lwowa, podczas której został ranny w rękę. Następnie skierowany do szkoły podoficerskiej, po ukończeniu której został żołnierzem 10 kompanii w III batalionie 30 pułku piechoty. Od kwietnia 1919 roku walczył na froncie ukraińskim. W czasie wojny polsko-bolszewickiej, na początku czerwca 1920 roku w okolicach miejscowości Sielibki i Germanowicze osobistym atakiem zdobył km[1]. Za wykazane wówczas bohaterstwo odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[3].

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w zawodowej służbie wojskowej. W roku 1924 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza, w którym otrzymał przydział do kompanii granicznej „Druskienniki”, wchodzącej w skład 23 batalionu KOP „Orany”. Służbę w tej kompanii pełnił do 1928 roku[1].

Zmarł we Włocławku i spoczął na tamtejszym cmentarzu. Stanisław Cymmerman był żonaty, a jego dziećmi byli syn Jerzy i córka Stanisława[4].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W biogramie udostępnionym na stronach Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku (https://zolnierze-niepodleglosci.pl/%C5%BCo%C5%82nierz/186841/) nazwisko tego podoficera zapisywane jest jako Cymerman.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]