Stanisław Gurbski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Gurbski
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 1871
Płock,  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 1940
Warszawa,  Polska
Przebieg służby
Lata służby od 1899 (oficer rezerwy)
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa

Stanisław Gurbski (ur. 12 listopada 1871 w Płocku, zm. 1940 w Warszawie) – doktor medycyny, generał-major armii rosyjskiej, generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

Kształcił się w Płocku, gdzie uzyskał maturę. W 1902 ukończył studia w Dorpacie, gdzie uzyskał tytuł doktora nauk medycznych. Podczas studiów przyjęty do korporacji akademickiej Konwent Polonia[1]. Od 1899 oficer rezerwy rosyjskiej służby zdrowia. W 1904 powołany do czynnej służby wojskowej w armii rosyjskiej - pełnił służbę do 1906 w szpitalu wojskowym w Harbinie. Powrócił potem do praktyki cywilnej.

Z początkiem I wojny światowej zmobilizowany ponownie, naczelny lekarz szpitala frontowego we Froncie Kaukaskim. Generał - rzeczywisty radca stanu z 1916, odkomenderowany do I Korpusu Polskiego w Rosji (na Wschodzie), pełnił funkcje naczelnego chirurga i ostatnio naczelnego lekarza.

Od 1918 w Wojsku Polskim, naczelny lekarz Szpitala Ujazdowskiego w Warszawie, potem członek Komisji Kwalifikacyjnej Ministerstwa Spraw Wojskowych.

Z dniem 1 maja 1922 roku został przyjęty z byłego I Korpusu Wschodniego do Wojska Polskiego w stopniu generała brygady z zaliczeniem do Rezerwy Armii, bez powołania do służby czynnej[2].

17 września 1925 podarował Centralnej Bibliotece Wojskowej w Warszawie obraz Jerzego Kossaka zatytułowany „Wizja Napoleona”[3].

W 1932 stanie spoczynku, zwolniony z obowiązku wojskowego. Osiadł w Warszawie. Był jednym z założycieli i wieloletnim pracownikiem znanej lecznicy "Omega". Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. "Album Polonorum" - spis członków korporacji akademickiej Konwent Polonia, tom I, 1828-1940
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 25 z 5 sierpnia 1922 roku, s. 588.
  3. Cenny dar gen. Gurbskiego dla Centralnej Biblioteki Wojskowej, „Polska Zbrojna” Nr 259 z 21 września 1925 roku, s. 2.
  4. Ludwik Zembrzuski, Złota Księga Korpusu Sanitarnego Polskiego 1797-1918, Departament Sanitarny Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1927, s. 161.

Bibliografia[edytuj]

  • T. Kryska Karski, S. Żurakowski, Generałowie Polski niepodległej Wyd. Editions Spotkania, Warszawa 1991.
  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska, tom I, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001, ​ISBN 83-87103-81-0​.