Stanisław Helsztyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Helsztyński
Stanisław Skorupka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1891
Kosowo
Data i miejsce śmierci 14 kwietnia 1986
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Wojskowy na Powązkach
Zawód historyk literatury, anglista, poeta, powieściopisarz
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Wawrzyn Akademicki
Grób Stanisława Helsztyńskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach
Grób honorowy Stanisława Helsztyńskiego w Starym Gostyniu
Tablica nagrobna grobu honorowego Stanisława Helsztyńskiego w Starym Gostyniu

Stanisław Helsztyński (właśc. Stanisław Skorupka) (ur. 13 kwietnia 1891 w Kosowie nad Obrą, zm. 14 kwietnia 1986 w Warszawie[1]) – polski historyk literatury, badacz m.in. twórczości Williama Szekspira, anglista, powieściopisarz i poeta[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej jako syn Tomasza Skorupki i Zuzanny z Klupsiów[2]. Ojciec był autorem pamiętnika „Kto przy Obrze temu dobrze” (1967). Brat Wawrzyniec, również pamiętnikarz chłopski, napisał wspomnienia „Moje morgi i katorgi” (1970).

Po ukończeniu III Gimnazjum im. Sobieskiego[3] w Krakowie kształcił się w Münster i Monachium. Następnie podjął studia anglistyczne na Uniwersytecie Poznańskim. W latach 1919-21 służył w Wojsku Polskim w stopniu podporucznika. Do wybuchu II wojny światowej był nauczycielem gimnazjalnym.

W latach 1922-1939 pracował jako nauczyciel w gimnazjum L. Lorentza w Warszawie.

W 1926 doktoryzował się na podstawie pracy „Polskie przekłady Miltona i Pope’a”. Habilitował się w 1948, tytuł profesora filologii angielskiej zdobył w 1951.

W 1930 został członkiem PEN Clubu, a w 1932 ZZLP.

W okresie drugiej wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu. Po wojnie został skierowany na Pomorze Zachodnie, gdzie pełnił funkcję kuratora Szczecińskiego Okręgu Szkolnego.

Pracował na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie podjął obowiązki reorganizatora katedry anglistyki.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

W 1923 zadebiutował książką Ks. Ignacy Skorupka. Jest autorem monografii Człowiek ze Stratfordu (1963), stanowiącej pierwsze polskie opracowanie biografii barda ze Stratford na podstawie materiałów źródłowych[1], współpracował z Wiadomościami Literackimi[4].

Oprócz pracy nad dziełami Szekspira zajmował się także twórcami Młodej Polski[5]. Jest autorem wielu skryptów i podręczników akademickich.

Wydał dwie antologie własnych tłumaczeń poetyckich: Liryka angielska XX w. (1929) i Katoliccy poeci Anglii (1939).

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Helsztyński , Zmierzch Popielidów - saga z drugiej połowy IX wieku. Wydawnictwo Poznańskie, 1964, 1973 , (204 str.)
  • Stanisław Helsztyński, Pluton Kosynierów. Warszawa Spółdzielnia Wydawnicza, 1970, (443 str.)
  • Stanisław Helsztyński, Dobranoc, miły Książę. Warszawa, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1971,(542 str.).
  • Stanisław Helsztyński, Kronika Maura. Wielkość i upadek Piotra Włostowica. Warszawa, Instytut „Nasza Księgarnia“, 1973 ,(175 str.)
  • Stanisław Helsztyński, Uczeń Amosa. Warszawa, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1976, (361 str., 49 il.).
  • Stanisław Helsztyński, Sekretarz królowej Zofii. Kronika Grzegorza Patronika Bieczanina. Kraków, Wyd Literackie, 1977, (203 str.)
  • Stanisław Helsztyński, Apokryf śląski. Warszawa, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1981, (273 str.)
  • Stanisław Helsztyński, Kronika rodzinna. Autobiografia.Ludowa Księgarnia Wydawnicza, 1987, (398 str.)
  • Stanisław Helsztyński: Shakespeare. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1974, s. informacje wydawcy.
  • Stanisław Helsztyński: Feliks i Lucyna. Historia z życia Gostynia i Rydzyny w XVIII wieku. Warszawa: Pax, 1979, s. 181.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stanisław Helsztyński - życiorys (pol.)
  2. a b c d e f g Beata Dorosz: Stanisław Helsztyński. W: Jadwiga Czachowska (red.), Alicja Szałagaj: Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. T. III: G-J. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1994, s. 214-215. ISBN 83-02-05636-7.
  3. Biogram na stronie Muzeum w Gostyniu (pol.). 11 października 2008. [dostęp 1 września 2014].
  4. Stanisław Helsztyński (pol.). portalwiedzy.onet.pl.
  5. Stanisław Helsztyński na stronach Instytutu Książki (pol.)
  6. a b c d e Kalendarium. W: Stanisław Helsztyński: Kronika rodzinna. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1987, s. 389. ISBN 83-205-3822-X.
  7. M.P. z 1937 r. Nr 257, poz. 407

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Helsztyński, W piastowskich grodach Pomorza Zachodniego. Szczecin, Wydawnictwo Archiwum Państwowego, 1995.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]