Stanisław Wojtera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Wojtera
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1977
Warszawa
Prezes Unii Polityki Realnej
Okres od 22 listopada 2002
do 2 lipca 2005
Poprzednik Janusz Korwin-Mikke
Następca Jacek Boroń

Stanisław Kazimierz Wojtera (ur. 4 listopada 1977 w Warszawie[1]) – polski polityk, menedżer, samorządowiec, przedsiębiorca, nauczyciel akademicki, były prezes Unii Polityki Realnej. Od 2020 prezes zarządu Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Warszawy. Ukończył tam XI LO im. Mikołaja Reja, a następnie studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował również na tej uczelni historię. Był stypendystą hiszpańskiego Uniwersytetu Complutense w Madrycie. Jest współautorem publikacji naukowej dotyczącej historii PRL PZPR w fabryce[2] oraz autorem publikacji prasowych.

Od 1995 należał do Unii Polityki Realnej. Od 1999 pełnił funkcję sekretarza generalnego UPR. Od 22 listopada 2002 do 2 lipca 2005 był prezesem tej partii. 4 czerwca 2005 został usunięty z partii przez Straż UPR. Tego samego dnia usiłowano dokonać konstruktywnej zmiany na tym stanowisku, lecz żaden kontrkandydat nie uzyskał wystarczającego poparcia. 19 czerwca 2005 Sąd Naczelny UPR unieważnił uchwałę Straży o usunięciu Stanisława Wojtery z partii, co według jego zwolenników oznaczało, że pozostał on nadal prezesem. Sytuację wyjaśnił 2 lipca 2005 Konwentykl, wybierając na prezesa Jacka Boronia.

W 2004 z ramienia UPR kandydował bez powodzenia do Parlamentu Europejskiego. Był założycielem Stowarzyszenia KoLiber. W latach 1999–2000 i 2001–2002 sprawował funkcję prezesa tej organizacji. Następnie wszedł w skład sądu naczelnego, a później komisji rewizyjnej KoLibra. W wyborach samorządowych w 2002 bez powodzenia kandydował do rady miasta stołecznego Warszawy jako kandydat UPR z listy Prawa i Sprawiedliwości[3]. Mandat radnego objął zastępując inną kandydatkę UPR, która się go zrzekła[4]. W 2006 uzyskał reelekcję, startując z ramienia PiS[5]. W Radzie Warszawy zasiadał do 2010.

W 2006 pracował w Polskiej Organizacji Turystycznej, najpierw jako doradca prezesa, później wiceprezes. W latach 2007–2008 był menedżerem w firmie deweloperskiej PKO Inwestycje. Od grudnia 2009 do września 2010 pełnił funkcję rzecznika prasowego Telewizji Polskiej[6], a następnie do 2013 pracował w Biurze Reklamy TVP. W latach 2013–2014 jako dyrektor zajmował się komunikacją zewnętrzną i wewnętrzną Polskiego Holdingu Obronnego[7]. Do jego obowiązków należało, m.in., public affairs, sponsoring, CSR i współpraca z instytucjami. W latach 2015–2019 pracował w PZL Świdnik – najpierw na stanowisku dyrektora Departamentu Komunikacji i Wydarzeń[8], a następnie dyrektor Wsparcia Sprzedaży Rządowej, gdzie pracował przy przetargu na dostawę śmigłowca wielozadaniowego dla polskiej armii. W 2019 piastował stanowisko Szefa Działu Rozwoju Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, gdzie odpowiadał za nadzorowanie i zarządzanie projektami IT, realizację analiz i badań rynku filmowego oraz nadzór nad zespołem ds. administracji i realizację zamówień publicznych.

W 2020 pełnił funkcję pełnomocnika zarządu Centralnego Portu Komunikacyjnego ds. infrastruktury Lotniska Chopina, gdzie prowadził projekt dotyczący optymalnego wykorzystania infrastruktury stołecznego portu w świetle rządowej koncepcji CPK. W październiku 2020 objął funkcję prezesa zarządu Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze”[9].

Został także członkiem rad nadzorczych spółek Grupy Kapitałowej PKP Cargo i Grupy Kapitałowej KGHM Polska Miedź. Jest wykładowcą warszawskiej Wyższej Szkoły im. Jańskiego oraz trenerem z zakresu działania mediów. Prowadzi firmę działającą w zakresie edukacji dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 816
  2. Informacje na portalu wp.pl. [dostęp 2015-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  3. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2021-01-23].
  4. Szef UPR wchodzi do Rady Warszawy. wyborcza.pl, 5 grudnia 2002. [dostęp 2021-01-23].
  5. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2021-01-23].
  6. TVP ma nowego rzecznika. wirtualnemedia.pl, 18 grudnia 2009.
  7. Polski Holding Obronny z byłym rzecznikiem TVP, www.proto.pl, 3 września 2013 [dostęp 2020-10-26] (pol.).
  8. Stanisław Wojtera szefem PR w PZL-Świdnik, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-10-26] (pol.).
  9. Nowy Zarząd „Portów Lotniczych” – Aktualności – Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze”, www.polish-airports.com [dostęp 2020-10-26] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]