Stefan Arczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Arczyński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 lipca 1916
Essen
Zawód fotograf
Odznaczenia
Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Złoty Krzyż Zasługi
Brazylijka

Stefan Arczyński (ur. 31 lipca 1916 w Essen) – polski fotograf.

Urodzony w Niemczech w rodzinie emigrantów z Wielkopolski, fotografią zainteresował się już w młodości, w szczególności fotografią sportową. Wykonywał m.in. zdjęcia podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1936 w Berlinie. Od 1934 uczył się zawodu, a później podjął pracę w usługowym zakładzie fotograficznym w Essen.

Po wybuchu wojny wcielony do Luftwaffe[1] i skierowany został do Francji; tam zajmował się opracowywaniem fotografii lotniczych. Później przeniesiony do piechoty trafił na front wschodni na Ukrainę. Także i tam nie rozstawał się z aparatem fotograficznym i robił zdjęcia podczas wojny z ZSRR. Ranny pod Stalingradem trafił do sowieckiego lazaretu i do niewoli. Przeżył dzięki temu, że był członkiem Związku Polaków w Niemczech[2].

W 1946, po przebyciu polskiego obozu przejściowego, uzyskał obywatelstwo polskie i osiedlił się w Kamiennej Górze na Dolnym Śląsku, gdzie prowadził zakład fotograficzny. W 1950 przeprowadził się do Wrocławia, gdzie przy ul. Łokietka otworzył fotograficzny zakład usługowy. W 1952 poznał Lidię Cichocką, artystkę baletu Opery Wrocławskiej; dwa lata później wziął z nią ślub.

Uczył fotografii we Wrocławskim Towarzystwie Fotograficznym, potem został też członkiem ZPAF[3]. Jego fotografie dokumentujące odbudowę Wrocławia i Dolnego Śląska publikowane były m.in. przez wydawnictwo Ossolineum.

Wykonywał zdjęcia na okładki czasopism i do widokówek; fotografował także sztukę – balet i teatr. Przez wiele lat współpracował z reżyserem Henrykiem Tomaszewskim[4], liczne są też portrety, szczególnie żony Lidii. Dużo podróżował po świecie, obok zdjęć z różnych regionów Polski ma w swym dorobku także fotografie z licznych krajów Europy oraz m.in. z Chin, Indii, Afryki i USA.

Wystawy indywidualne (wybór):

  • Festiwal warszawski – Warszawa; Wrocław; Katowice; Szwecja – Wrocław (1956)
  • Moskwa-Leningrad – Wrocław; Chińskie Dachy – Wrocław (1959)
  • Italia – Wrocław; Chicago, USA (1958–1960)
  • Polska – Chicago, USA; Wystawa retrospektywna – Los Angeles, USA (1960)
  • Martwe drzewa – Wrocław (1961)
  • Drzewa – Wrocław; Ludzie – Wrocław (1962)
  • Tak widziałem Amerykę – Wrocław (1963)
  • Drzewa i ludzie – Galeria Kordegarda, Warszawa (1964)
  • Drzewa – Wrocław (1971)
  • Fotografia – Freital, NRD (1972)
  • Dolny Śląsk – Drezno, NRD (1973)
  • Dzieci na fotografiach Stefana Arczyńskiego – Muzeum Miejskie Wrocławia (2004)
  • Stefan Arczyński, fotografie z lat 1940–1996 – Sokołowsko (2004)
  • Wrocław dziękuje Stulatkom – Wrocław (2008)
  • Ulice świata – Muzeum Miejskie Wrocławia (2010)
  • Europa na fotografiach Stefana Arczyńskiego – Muzeum Miejskie Wrocławia (2011)
  • Migawki sprzed półwiecza – Galeria „Wydawnictwo”, Wrocław 2012

Nagrody i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Jego starszy brat Tadeusz w tym samym czasie służył w Wojsku Polskim i jako oficer brał udział w kampanii wrześniowej.
  2. Jego ojciec był także członkiem ZPwN, oskarżony został przez Niemców o przekazywanie informacji Polakom; skazany i stracony w 1940.
  3. Obecnie członek honorowy ZPAF Okręgu Dolnośląskiego z legitymacją nr 119.
  4. Stefan Arczyński o Henryku Tomaszewskim. teatry.art.pl, 2001-10-25. [dostęp 2012-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-10-28)].
  5. Złota Gloria Artis dla Stefana Arczyńskiego. mkidn.gov.pl, 2011-09-09. [dostęp 2012-11-21].

Bibliografia[edytuj]