Stoszowice (wieś w województwie dolnośląskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°36'01"N 16°44'47"E
- błąd 39 m
WD 50°36'N, 16°44'E
- błąd 2319 m
Odległość 974 m
Stoszowice
wieś
Ilustracja
Urząd Gminy
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Stoszowice
Liczba ludności (III 2011) 969[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-213[2]
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 0855517
Położenie na mapie gminy Stoszowice
Mapa lokalizacyjna gminy Stoszowice
Stoszowice
Stoszowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stoszowice
Stoszowice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Stoszowice
Stoszowice
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ząbkowickiego
Stoszowice
Stoszowice
Ziemia50°36′01″N 16°44′47″E/50,600278 16,746389

Stoszowice (niem. Peterwitz[3], wcześniej Polnisch Peterwitz[4]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, siedziba gminy Stoszowice.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Stwoszowice[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0855523 Stoszowice-Kolonia kolonia
Kościół pw. św. Barbary

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyły 969 mieszkańców[1]. Są trzecią co do wielkości miejscowością gminy Stoszowice.

Krótki opis[edytuj | edytuj kod]

W 2004 wieś przyciągnęła uwagę mediów ogólnopolskich z uwagi na plany władz gminy niekonwencjonalnego rozwiązania problemów oświaty gminnej poprzez przekazanie prowadzenia szkół fundacji. W gminie funkcjonuje również Klub Jeździecki Leszczynówka, zajmującym się konnymi skokami przez przeszkody.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod niemiecką nazwą Polnisch Peterwitz[7].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[8]:

  • kościół parafialny pw. św. Barbary, początkowo gotycki z XIV-XV w., przebudowany w XVIII w. (1763-1768) w stylu barokowym[9]
  • zespół zamkowy, z drugiej połowy XVI w., XVII-XIX w.:
    • zamek[10] – zbudowany na planie czworoboku trzyskrzydłowy obiekt z dziedzińcem wewnętrznym i bramą wjazdową od zachodu. Na elewacjach zachowały się herby właścicieli pałacu, m.in. von Strachwitzów[11].
    • mur obronny
    • park
    • folwark
      • stajnia z wozownią, z końca XVIII w., w drugiej połowie XIX w.
      • budynek inwentarski, z końca XVIII w., w drugiej połowie XIX w.
      • budynek inwentarski, z końca XIX w.
      • obora, z końca XIX w.
      • stodoła z chlewem, z końca XIX w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  4. Polnisch Peterwitz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich Tom VIII, str. 599
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. GUS. Rejestr TERYT
  7. Johann Knie 1830 ↓, s. 564.
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 243. [dostęp 6.11.2012].
  9. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 128
  10. Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, s. 372-75
  11. Stoszowice - p[rawie jak z bajki

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schlesien.... Breslau: Barth und Comp., 1830.