Suite bergamasque

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fragment Clair de lune, trzeciej części Suite bergamasque.

Suite bergamasque fr. sɥit bɛʀgamask, Suita bergamaskasuita fortepianowa Claude'a Debussy'ego. Tytuł pochodzi najpewniej od wiersza Paula Verlaine'a "Clair de lune" (Światło księżyca), w którym wspomniany jest taniec bergamasca. Suita została napisana w 1888, lecz wydana dopiero w 1903 roku. Składa się z czterech części:

  1. Prélude
  2. Menuet
  3. Clair de lune
  4. Passepied

Preludium – pełniące funkcję wstępu – napisane jest w tonacji F-dur, w tempie rubato i zawiera wiele kontrastów dynamicznych oraz agogicznych. Menuet – jako historyczne ogniwo taneczne – nawiązuje do muzyki barokowej, zwłaszcza popularnych wówczas suit, w skład których często wchodził. Najsłynniejsza część, Clair de lune, utrzymana jest w dynamice pianissimo. Ostatnia część Passepied jest żywym (allegretto ma non troppo) tańcem bretońskiego pochodzenia.

Clair de lune – najsłynniejsza część całej suity, często grywana jako samodzielny utwór – uważane jest za manifest impresjonizmu w muzyce i jest jedną z najpopularniejszych kompozycji Debussy'ego. Pojawia się m.in. w filmach Fantazja, Ocean's Thirteen, Pokuta, Siedem lat w Tybecie, Gra, Frankie i Johnny, Zmierzch.

[[:Plik:|Clair de lune z Suite Bergamasque]]
[[Plik:|noicon]]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]