Suszka (województwo dolnośląskie)
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
Ten artykuł od 2023-07 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2011) |
76[2] |
Strefa numeracyjna |
74 |
Kod pocztowy |
57-230[3] |
Tablice rejestracyjne |
DZA |
SIMC |
0852720 |
Położenie na mapie gminy Kamieniec Ząbkowicki ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego ![]() | |
![]() |
Suszka (niem. Dürr-Hartha[4]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Kamieniec Ząbkowicki.
Podział administracyjny
[edytuj | edytuj kod]W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.
Demografia
[edytuj | edytuj kod]Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 76 mieszkańców[2] i była najmniejszą miejscowością gminy Kamieniec Ząbkowicki.
Nazwa
[edytuj | edytuj kod]Do roku 1945 wieś nosiła nazwę Dürr-Hartha, następnie Suchy Bór i ostatecznie Suszka.
XX wiek
[edytuj | edytuj kod]We wsi znajdowała się bogata karczma, po wojnie nieczynna, a po 1997 roku wraz z przyległymi zabudowaniami wyburzona, w celu przygotowania terenu pod zbiornik retencyjny Kamieniec. Do 1945 roku zamieszkiwana przez ludność niemiecką, w roku 1945 przybyli tu osadnicy z Lubelszczyzny, podobnie jak do pobliskich Pilc. Byli to głównie mieszkańcy okolic Biłgoraja, Niska, Zamościa, Stalowej Woli. Przybysze ci, jak i ich potomkowie, mieszkają tu do dziś.
Obiekty zabytkowe
[edytuj | edytuj kod]Najcenniejszym zabytkiem wsi jest kościół filialny pod wezwaniem Matki Bożej Bolesnej. Kościół ufundowany został w 1687 roku, a przebudowany w 1837 roku przez dziedzicznego gospodarza karczmy, Josepha Sandera. Kościół był po wojnie nieczynny, a wyposażenie zostało wybrakowane. Uruchomiono go w celach liturgicznych w latach 70. XX wieku. Remonty wykonywane były w latach 70. i 90. tego wieku, a także w roku 2011 i 2014. Część obecnego wyposażenia została przeniesiona z pobliskiego kościoła MB Pocieszycielki w Pilcach, po jego likwidacji w grudniu 1999 roku. W prezbiterium centralne miejsce zajmuje krzyż z Chrystusem, a po jego prawej stronie obraz patronki kościoła – Matki Bożej Bolesnej. Do cenniejszego wyposażenia należy także fisharmonia wykonana przez firmę Schiedmayer Pianofortefabrik Stuttgart. Wieś przynależy do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kamieńcu Ząbkowickim (do 2003 roku należała do parafii Ożary).
Krótki opis
[edytuj | edytuj kod]W roku 2013 we wsi miało miejsce uroczyste otwarcie i poświęcenie nowo wybudowanej świetlicy wiejskiej. We wsi znajduje się też przystanek kolejowy na linii Wrocław-Międzylesie, a także zabytkowy wiadukt kolejowy. Przy drodze do Kamieńca Ząbkowickiego położona jest barokowa kapliczka słupowa. W Suszce, jak i w sąsiednich Pilcach wydobywano żwir, istniała żwirownia Wrocławskich Zakładów Eksploatacji Kruszywa Zakład Pilce-Suszka, później przeniesiona do Pilc. We wsi istniała też drużyna piłkarska Kruszywo Suszka. Suszka leży na trasie Kamieniec Ząbkowicki-Bardo, jej sąsiednie wsie to Przyłęk, Pawłowice i Kamieniec Ząbkowicki. Jest najmniejszą wsią gminy. W roku 2016 wieś obchodziła 700-lecie swego istnienia, 18 września 2016 roku zorganizowano uroczystość związaną z tą rocznicą i odsłonięto pamiątkową tablicę umieszczoną na kościele filialnym.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 133807
- ↑ a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1241 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).