Szczuczki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szczuczki
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat lubelski
Gmina Wojciechów
Liczba ludności (2011) 171[1]
Strefa numeracyjna 81
Kod pocztowy 24-204[2]
Tablice rejestracyjne LUB
SIMC 0393821
Położenie na mapie gminy Wojciechów
Mapa lokalizacyjna gminy Wojciechów
Szczuczki
Szczuczki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szczuczki
Szczuczki
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Szczuczki
Szczuczki
Położenie na mapie powiatu lubelskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubelskiego
Szczuczki
Szczuczki
Ziemia51°12′51″N 22°10′39″E/51,214167 22,177500

Szczuczkiwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Wojciechów[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Wojciechów[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś z rodowodem sięgającym zapewne XIV wieku. Notowana w dokumentach źródłowych w roku 1409 jako „Sczuczky”, ale już w 1416 jako „Sczuczki”. Wieś stanowiła własność szlachecką. W roku 1409 odnotowano w księgach ziemskich lubelskich Jaśka Rawę ze Szczuczek. W tym samym roku 1409 odnotowano w działach Jakusza Babicę. W roku 1416 tenże Jaśko wraz z synem Wierzbiętą zastawiają Stanisławowi zwanemu „Clica” swą połowę młyna w Szczuczkach bez stawu oraz siedlisko z zapłociem za 9 grzywien. W latach 1409–1419 w działach występuje Katarzyna żona Rawy, Rawina. W okresie XV wieku wieś jest przedmiotem działów rodzinnych, sukcesji, zastawów w efekcie kolejnych podziałów własności. Z początkiem wieku XVI we wsi mieszka wyłącznie szlachta bez kmieci. W księdze poborowej za lata 1531–1533 odnotowano pobór z części: Jerzego i Bernarda Syrków 1/2 łana i młyna o 1 kole, Jana Stogniewa Głuchowicza 1/4 łana, Andrzeja Stogniewa 1/4 łana, Stanisława i Andrzeja Syrków 1/2 łana, Jana Prasy i jego synowca Stanisława Markowicza 1/2 łana; Mikołaja Snioska z żoną, oraz siostrami Anną i Barbarą 3/4 łana; Jana Stogniewa Żakowicza 1/4 łana, oraz Andrzeja Markusza 1/2 łana (Rejestr Poborowy)[6].

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego – Szczuczki stanowiły wieś z folwarkiem w powiecie nowoaleksandryjskim, gminie Karczmiska, parafii Wojciechów. Wieś odległa 36 wiorst od Puław. W 1885 roku folwark Szczuczki rozległy mórg 1145 w tym: grunty orne i ogrody mórg 629, łąk mórg 30, pastwisk mórg 9, lasu mórg 455, nieużytki mórg 22; budynki murowane w folwarku 5, i z drzewa 12. Płodozmian w uprawach 9. polowy las był urządzony, na rzece młyn wodny. Wieś Szczuczki posiadała wówczas osad 17 z gruntem mórg 246[7].

1 października 1939 oddziały Wehrmachtu dokonały zbrodni na mieszkańcach wsi. Mężczyzn ze wsi zgromadzono w budynku szkoły a następnie ostrzelano z ciężkiej broni. Następnego dnia budynek szkoły Niemcy spalili. Zginęło 60 mieszkańców wsi Szczuczki[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-08-06].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2016-02-29].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-02-29].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2016-02-29]. 
  5. Jednostki pomocnicze gminy Wojciechów. Urząd Gminy Wojciechów. [dostęp 2016-04-15].
  6. Szczuczki [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu [online], Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.
  7. Szczuczki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
  8. Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981, s. 184.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]