Sztoła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sztoła
Ilustracja
Zakole Sztoły w Bukownie
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Długość 13 km
Źródło
Miejsce Bukowno
Ujście
Recypient Biała Przemsza
Miejsce Sławków

Sztoła (dawniej: Czartoria[1]) – rzeka płynąca w województwach małopolskim i śląskim, w większości przez gminę Bukowno, lewobrzeżny dopływ Białej Przemszy.

Znana z wyjątkowo czystych wód, miejsce połowu pstrąga. Rzeka ma swoje źródła między miejscowością Żuradą, a Podlesiem (dzielnica miasta Bukowno). Sztoła rozpoczyna swój bieg wypływając z wzniesienia pokrytego buczyną, i płynie w stronę miasta Bukowno, mijając po drodze teren po byłej jednostce wojskowej oraz opuszczone osady Polis i Podpolis (gdzie również można spotkać pstrągi). Sztoła teoretyczne dochodzi do cofki i zbiornika „Leśny dwór” w Bukownie, teoretyczne bo wysycha jakieś 100 m od zbiornika. Dalszy ciek wodny zasilany jest z rzeki Baba, która de facto jest w 100% zasilana wodami kopalnianymi z kopalni Pomorzany w Olkuszu, stąd unikatowa czystość wód. Rzeka przez wieki tworzyła swoją malowniczą dolinę rzeźbiąc wąwozy i zakola, które można podziwiać przez cały bieg tej rzeki. Sztoła cały czas płynie w otoczeniu lasów (u źródeł buczyny, dalej borów sosnowych), aż do ujścia do wód Białej Przemszy w osadzie Ryszka w Sławkowie, gdzie zlokalizowana jest niedziałająca już (od 2005r) stacja poboru wody ze Sztoły, która zaopatrywała w wodę Sosnowiec i okolice. Poboru wód zaprzestano z powodu podwyższonego poziomu ołowiu w rzece związanego z działalnością pobliskiej kopalni cynku i ołowiu.

W lasach okalających rzekę spotyka się wiele zwierząt (min. łosie, sarny, dziki) oraz 170 gatunków roślin, więcej niż w Pienińskim Parku Narodowym.

Dla wędkarzy[edytuj | edytuj kod]

W Bukownie działa koło PZW nr 107 okręg Katowice przy ul. Niepodległości 1a, ponadto jest tam kilka sklepów wędkarskich. Rzeka raczej nie nadaje się do brodzenia (silny nurt i dość wąskie koryto, w niektórych miejscach głębokie). Ryby występują na całej długości rzeki.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. D. Dembińska, D. Molenda, E. Balcerzak: Dzienne racje żywnościowe w Europie w IX-XVI w., Ossolineum 1979, s. 127.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]