Park Krajobrazowy Dolinki Krakowskie

Park Krajobrazowy Dolinki Krakowskie
	park krajobrazowy
Państwo	Polska
Województwo	małopolskie
Położenie	gminy: Bukowno, Jerzmanowice-Przeginia, Kraków, Krzeszowice, Michałowice, Olkusz, Trzebinia, Wielka Wieś, Zabierzów, Zielonki
Mezoregion	Wyżyna Olkuska,; Rów Krzeszowicki
Data utworzenia	1981
Akt prawny	Uchwała Nr 65 Rady Narodowej Miasta Krakowa z dnia 2 grudnia 1981 r.
Powierzchnia	206,861 km²
Powierzchnia otuliny	130,17 km²
Obszary chronione	5 rezerwatów przyrody
	Położenie na mapie województwa małopolskiego Park Krajobrazowy Dolinki Krakowskie
	Położenie na mapie Polski Park Krajobrazowy Dolinki Krakowskie
	50°10′49,0800″N 19°41′49,5600″E/50,180300 19,697100
	Strona internetowa

Ten artykuł od 2011-03 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Park Krajobrazowy „Dolinki Krakowskie” – zajmuje powierzchnię 20 686,1 ha, całość znajduje się w województwie małopolskim^[1]^[2]. Park posiada także otulinę o powierzchni 13 017,0 ha^[1]^[2]. Składa się z jarowych dolin położonych na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Ściślej zajmuje obszar Wyżyny Olkuskiej i ciągnie się aż do Rowu Krzeszowickiego. Należy do Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego (wcześniej do Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych). Usłany jest potokami i licznymi dolinami z formami rzeźby krasowej.

Dolinki

Układ topograficzny, idąc od wschodu:

Wąwóz Podskalański
Dolina Kluczwody – rezerwat Zamkowe Skały; pozostałości zamku rycerskiego z XIV wieku
Dolina Bolechowicka – skalna Brama Bolechowicka; krasowe źródło – pomnik przyrody
Dolina Kobylańska (Karniowicka) – skałki: Dzwon, Okręt, Zjazdowa Turnia, Bodzio, Wzgórze Dumań, Mnich, Żabi Koń
Dolina Będkowska – dł. ok. 7 km; skała Sokolica (najwyższa na Jurze), Jaskinia Nietoperzowa (Jerzmanowice); liczne skałki, wodospad Szum
Dolina Szklarki – skała Brodło, wywierzysko krasowe – źródło Pióro, biegnie nią droga asfaltowa
Dolina Racławki – rezerwat o pow. 473 ha z siecią ścieżek przyrodniczych
Dolina Eliaszówki – otaczająca klasztor karmelitów bosych w Czernej

Dolina Czernki
Dolina Miękini – w której płynie potok Miękinia
Dolina Kamienic – na granicy wsi Miękinia i Filipowic

Ponadto:

Dolina Sztoły,
Dolina Wrzosy,
Dolina Czubrówki,
Dolina Brzoskwini,
Dolina Aleksandrowicka,
Dolina Grzybowska,
Dolina Dłubni,
Dolina Mnikowska^[3]

Rezerwaty przyrody

Planowane

Dubie (występowanie żył wulkanicznych)
Jerzmanowice (z Jaskinią Nietoperzową)
Dolina Kamienic
Będkowice (wodospad w Dolinie Będkowskiej oraz źródło Będkówki)
Paczółtowice (Jaskinia Racławicka)

Turystyka, sport i rekreacja

Szlaki i ścieżki oferowane turystom zapewniają oprócz oglądania przyrody, również spotkanie z historią (na obszarze Jury, szczególnie w wieku XIV, powstały liczne zamki i warownie, z których większość stanowi dziś wkomponowane w krajobraz ruiny). Oprócz turystyki pieszej, można także uprawiać turystykę rowerową. Liczne skałki i ostańce wapienne stwarzają przede wszystkim pole do uprawiania wspinaczki.