Tadeusz Nowierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Nowierski
podpułkownik pilot podpułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1907
Piotrków Trybunalski
Data śmierci 2 kwietnia 1983
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svgSiły Powietrzne RP
RAF roundel.svgRAF
Jednostki 2 Pułk Lotniczy,
609 Dywizjon Myśliwski (RAF),
Dywizjon 308
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
bitwa o Anglię
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Distinguished Flying Cross (Wielka Brytania)
Mustang używany przez mjr. Tadeusza Nowierskiego w okresie, gdy był dowódcą 2 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego

Tadeusz Nowierski (ur. 22 czerwca 1907 w Piotrkowie Trybunalskim[1] lub Warszawie[2], zm. 2 kwietnia 1983[2]) – polski pilot wojskowy, uczestnik kampanii wrześniowej i bitwy o Anglię.

Życiorys[edytuj]

Tadeusz Nowierski był synem Ludomira Nowierskiego, lekarza praktykującego w Piotrkowie, a w czasie I wojny światowej lekarza wojskowego w Legionach Polskich. Uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim, jednak przerwał naukę i wstąpił do wojska. Ukończył Szkołą Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, był instruktorem lotnictwa[1]. W 1938 roku rozpoczął służbę 2 Pułku Lotniczym w stopniu podporucznika[2].

W czasie kampanii wrześniowej pilotował jednego z 6 Karasi, które 3 września zadały duże straty niemieckiej kolumnie XVI Korpusu zdążającej z Częstochowy w kierunku Piotrkowa[1]. Był jednym z trzech pilotów, którzy 15 września podjęli się dostarczenia bezpośredniego rozkazu od marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza do dowódcy obrony Warszawy, gen. Juliusza Rómmla[1]. Z lotniska pod Młynowem (w powiecie dubieńskim, dziś na Ukrainie)[1] przeleciał na niskim pułapie do Warszawy i wykonał zadanie[2]. Udało mu się też wrócić, a następnie przedostać się przez Rumunię do Francji[2].

W 1940 roku znalazł się w Wielkiej Brytanii i został przydzielony do 609 Dywizjonu Royal Air Force[2]. Z powodu trudnego do wymówienia nazwiska nazywany był tam „Novi”[1]. 13 sierpnia 1940 odniósł swoje największe zwycięstwo[1], zestrzeliwując jednego dnia dwa messerschmitty Bf 109[2].

Po przejściu do polskich sił powietrznych od stycznia do kwietnia 1942 roku był dowódcą Dywizjonu 308, a w 1943 roku dowódcą 2 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego[2]. Pod koniec wojny został wysłany do Stanów Zjednoczonych[1]. Służbę wojskową zakończył w stopniu podpułkownika[1].

Według tzw. listy Bajana Tadeusz Nowierski ma 3 pewne zestrzelenia samolotów i jedno prawdopodobne, a ponadto 6 1/2 uszkodzeń[3].

W 1947 roku Nowierski wrócił do Polski. Aresztowany 4 czerwca 1948 roku, tego samego dnia co Stanisław Skalski[1], został zwolniony po dwóch latach[4]. Pracował jako taksówkarz[2], potem prowadził wraz z synem warsztat samochodowy[1]. Zmarł 2 kwietnia 1983[2], został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[1].

Odznaczenia[edytuj]

13 czerwca 1941 roku otrzymał z rąk gen. Władysława Sikorskiego Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari[1]. Ponadto został odznaczony Krzyżem Walecznych (czterokrotnie)[1] oraz brytyjskim Distinguished Flying Cross[2].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n Zenon Bartczak: Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim. Dzieje. Wychowankowie. Absolwenci. Piotrków Tryb.: 2005, s. 340–341, seria: Biblioteka – Piotrków 800. ISBN 83-923148-0-8.
  2. a b c d e f g h i j k Biography of Tadeusz Nowierski (ang.). www.609wrsquadron.co.uk. [dostęp 2015-11-11].
  3. Lista Bajana. W: Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej [on-line]. PolishAirForce.pl. [dostęp 2015-11-11].
  4. Nowierski Tadeusz (ang.). aircrewremembered.com. [dostęp 2015-11-11].

Linki zewnętrzne[edytuj]