Tars

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tars (gr. Tarsos, łac. Tarsus) – starożytne i średniowieczne miasto w południowej Cylicji, nad rzeką Kydnos. Obecnie Tarsus w południowej Turcji.

Założony między X a IX wiekiem przed Chrystusem. Obok miasta przebiegał ważny trakt handlowy zwany "Wrotami Cylickimi". W VIII wieku p.n.e podbity przez Asyrię, później pod panowaniem Persji. W roku 333 p.n.e zdobyty przez Aleksandra III Wielkiego. Po jego śmierci pod panowaniem dynastii Seleucydów. Od roku 64 przed Chrystusem stolica rzymskiej prowincji Cylicji. Od VII wieku pod panowaniem arabskim. W czasie wojen krzyżowych miasto weszło w skład Królestwa Małej Armenii. Od 1359 roku znalazło się pod zwierzchnictwem sułtanatu mameluckiego, zdobyte przez Turków w roku 1516.

Z miasta pochodzili: święty Paweł z Tarsu apostoł, Teodor z Tarsu i Diodor z Tarsu. W Tarsie został stracony w 290 roku św. Bonifacy. W Tarsie zmarli: w roku 313 cesarz rzymski Maksymin II Daja, w roku 1101 syn króla Francji Henryka I i Hugo de Vermandois.