Tars

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tars (gr. Tarsos, łac. Tarsus) – starożytne i średniowieczne miasto w południowej w Cylicji, nad rzeką Kydnos. Obecnie Tarsus w południowej Turcji.

Założony między X a IX wieku przed Chrystusem. Obok miasta przebiegał ważny trakt handlowy zwany "Wrotami Cylickimi". W VIII wieku przed Chrystusem podbity przez Asyrię, później pod panowaniem Persji. W roku 333 przed Chrystusem zdobyty przez Aleksandra III Wielkiego. Po jego śmierci pod panowaniem dynastii Seleucydów. Od roku 64 przed Chrystusem stolica rzymskiej prowincji Cylicji. Od VII wieku pod panowaniem arabskim. W czasie wojen krzyżowych miasto weszło w skład Królestwa Małej Armenii. Od 1359 roku znalazło się pod zwierzchnictwem sułtanatu mameluckiego, zdobyte przez Turków w roku 1516.

Z miasta pochodzili: święty Paweł z Tarsu apostoł, Teodor z Tarsu i Diodor z Tarsu. W Tarsie został stracony w 290 roku św. Bonifacy. W Tarsie zmarli: w roku 313 cesarz rzymski Maksymin II Daja, w roku 1101 syn króla Francji Henryka I i Hugo de Vermandois.