Théodule-Armand Ribot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Théodule Ribot

Théodule Armand Ferdinand Constant Ribot (ur. 18 grudnia 1839 w Guingamp, zm. 9 grudnia 1916 w Paryżu) – francuski psycholog i filozof.

Życiorys[edytuj]

Syn aptekarza Théodore′a Simona Ribota (1808–1870) i Marie Françoise Julienne Yvonne z domu Le Camus (1812–1847)[1]. Uczył się w Lycée de St Brieuc. Od 1856 pracował jako nauczyciel filozofii; od 1862 zatrudniony w École normale supérieure. Od 1885 prowadził kursy z psychologii eksperymentalnej na Sorbonie; ukuł i po raz pierwszy użył w monografii La psychologie des sentiments (1896) termin anhedonii[2]. W 1888 został mianowany profesorem psychologii eksperymentalnej i porównawczej w Collège de France.

Pisał o filozofii Arthura Schopenhauera i o niemieckiej psychologii porównawczej; zajmował się też psychopatologią.

Wybrane prace[edytuj]

  • Hérédité: étude psychologique (1873)
  • La Psychologie anglaise contemporaine: l'école expérimentale (1870)
  • Philosophie de Schopenhauer (1874)
  • La Psychologie allemande contemporaine (1879)
  • Les Maladies de la mémoire (1881)
  • De la volonté (1883)
  • De la personnalité (1885)
  • La Psychologie de l'attention (1888)
  • Discours du président. In Congrès International de Psychologie Physiologique (pp. 29–32). Paris: Bureau des Revues (1890).

Przypisy

  1. Domański 2008 ↓, s. 23.
  2. Edward Shorter: A historical dictionary of psychiatry. New York: Oxford University Press, 2005, s. 20. ISBN 978-0-19-517668-1.

Bibliografia[edytuj]

  • S Nicolas, DJ Murray. Théodule Ribot (1839–1916), Founder of French Psychology: A Biographical Introduction. „History of Psychology”. 2 (4), s. 277-301, 1999. DOI: 10.1037/1093-4510.2.4.277. 
  • Cezary W. Domański: Zapomniany inspirator. Théodule Armand Ribot i recepcja jego poglądów psychologicznych w Polsce na przełomie XIX i XX wieku. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2008. ISBN 978-83-227-2727-0.