Tlenek rutenu(IV)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tlenek rutenu(IV)
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny RuO2
Masa molowa 133,07 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 12036-10-1
32740-79-7 (uwodniony)
PubChem 82848[1]
Podobne związki
Podobne związki OsO2
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tlenek rutenu(IV), RuO2nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym ruten występuje na IV stopniu utlenienia.

Może zostać otrzymany z pierwiastków w temperaturze 1000 °C[5]. Krystalizuje w układzie tetragonalnym (rutylu). Ma barwę od niebieskiej lub szarej do czarnej[2], choć intensywny kolor może wynikać z obecności rutenu na innym stopniu utlenienia, np. III[5]. Jest nierozpuszczalny w wodzie i kwasach[2] oraz mało reaktywny. Pod wysokim ciśnieniem tetragonalna struktura rutylu przekształca się w strukturę regularną o bardzo niskiej ściśliwości porównywalnej z diamentem[6].

Tlenek rutenu(IV) stosowany jest jako katalizator syntezie organicznej, a także jako materiał powierzchniowy układów scalonych i anod stałowymiarowych w procesach chloro-alkalicznych[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tlenek rutenu(IV) (CID: 82848) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b c d e f g Physical Constants of Inorganic Compounds [w:] CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-86, ISBN 9781420090840.
  3. Tlenek rutenu(IV) (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2015-05-29].
  4. Tlenek rutenu(IV) (nr 238058) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2015-05-29].
  5. a b Iron, Ruthenium and Osmium [w:] Norman N. Greenwood, Alan Earnshaw, Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 1080, ISBN 0750633654.
  6. Sylviane Sabo-Etienne, Mary Grellier, Ruthenium: Inorganic & Coordination Chemistry [w:] Encyclopedia of Inorganic Chemistry, R. Bruce King (red.), wyd. 2, Chichester: Wiley, 2005, s. 3, ISBN 9780470860786.
  7. Hermann Renner, Günther Schlamp, Ingo Kleinwächter, Platinum Group Metals and Compounds [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Chemical Industrial Chemistry, Weinheim: Viley-VCH, s. 54, 63, ISBN 9783527303854.