Tychowo (powiat sławieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie sławieńskim. Zobacz też: inne miejscowości o nazwie Tychowo.
Tychowo
Tychowo
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat sławieński
Gmina Sławno
Sołectwo Tychowo
Strefa numeracyjna (+48) 59
Kod pocztowy 76-123
Tablice rejestracyjne ZSL
SIMC 0750497
Położenie na mapie gminy wiejskiej Sławno
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Sławno
Tychowo
Tychowo
Położenie na mapie powiatu sławieńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sławieńskiego
Tychowo
Tychowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Tychowo
Tychowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tychowo
Tychowo
Ziemia54°21′11″N 16°47′11″E/54,353056 16,786389

Tychowo (kaszb. Tëchòwò, niem. do 1937: Wendisch Tychow, Tychow) – osada w północnej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Sławno przy drodze wojewódzkiej nr 209. Po lewej stronie drogi widoczne jest z Tychowa zalesione wzgórze – w średniowieczu miejsce palenia na stosie czarownic.Z Tychowa pochodzi ks.Adam Michalski SDB[1].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa słupskiego. Tychowo jest wsią sołecką położoną we wschodniej części gminy, ok. 6,5 km od Sławna. Sąsiednie miejscowości to: Warszkówko, Bzowo, Gwiazdówko. Najbliższa okolica bezleśna, na południe od osady przepływa niewielka rzeka Ściegnica (Młynówka).

Zabudowa zagrodowa odzwierciedlająca niegdyś historycznie ukształtowane podziały własnościowe obecnie w Tychowie o charakterze zanikającym, rozlokowana sporadycznie w pierzei południowej. Reprezentowana przez niewielkie zagrody 3-budynkowe, z obiektami zarówno mieszkalnymi jak i gospodarczymi murowanymi z cegły ceramicznej, wzniesionymi na przełomie XIX/XX w.

Zabudowa nierolnicza – obecnie dominująca w Tychowie zlokalizowana w drugiej linii pierzei południowej, złożona z 2-budynkowych zagród. Budynki mieszkalne 2-3-osiowe, nakryte dachamin2-spadowymi; gospodarcze o niewielkiej skali, wielofunkcyjne.

Zabudowa kolonijna – reprezentowana przez kilka zagród chłopskich zlokalizowanych, na płd.-zachód od Tychowa; poza zainteresowaniami konserwatorskimi. Inny typ zabudowy stanowią murowane dwojaki dawnych robotników leśnych usytuowane na płd.-wschód od zwartej zabudowy wsi. Budynki gospodarcze murowane, wzniesione w k. XIX w., wielofunkcyjne

Instytucje kościelne[edytuj]

Kościół filialny-posadowiony w obrębie pierwotnego nawsia na nieznacznym wyniesieniu terenu. Według niektórych źródeł wzniesiony z kamienia w latach 1282-1284 przez joannitów, następnie znacznie przebudowany. Według innych źródeł obiekt datowany jest na XIV w., przebudowany w 2 poł. XIX w. Jako obiekt o wysokich walorach zabytkowych podlega ochronie prawnej.

Elementy kommemoratywne[edytuj]

  • Cmentarz przykościelny – pierwotnie wokół kościoła, obecnie teren splantowany, brak śladów nagrobków Objęty strefą „A” ochrony konserwatorskiej.
  • Cmentarz wiejski poewangelicki – nieczynny, z połowy XIX w., zlokalizowany na płd.-zachód od zwartej zabudowy wsi, przy drodze polnej. Teren cmentarza objęty strefą „K” ochrony konserwatorskiej.
  • Pomnik ofiar I wojny światowej – obecnie zachowane jedynie fragmenty pomnika upamiętniają. Obiekt strefy „K” ochrony konserwatorskiej.

Obiekty użyteczności publicznej[edytuj]

  • Szkoła – obiekt zlokalizowany we wschodniej części pierwotnego nawsia, wzniesiony z cegły ceramicznej w latach 1885-87.
  • Gospoda – zachowany historyczny obiekt, dwubryłowy, murowany z cegły ceramicznej, wzniesiony na przełomie XIX/XX w., przewidziany do ochrony punktowej. Budynek zlokalizowany w pierzei południowej, tuż przy wschodnim krańcu nawsia.
  • Poczta – obiekt murowany z cegły ceramicznej, wzniesiony w 1 ćw. XX w., przewidziany do ochrony punktowej.

Przemysł, technika[edytuj]

  • Gorzelnia

Zieleń komponowana, elementy krajobrazowe[edytuj]

  • Park dworski – krajobrazowy założony w XVIII w., harmonijnie dopełnia północną pierzeję układu ruralistycznego, ograniczona od północy i zachodu drogą polną. Rozciąga się na powierzchni ok.28 ha, posiada częściowo zachowany cenny starodrzew. Zachował się także dawny system wodny ze stawami i kanałami. Z uwagi na walory kulturowe założenie parkowego obejmuje się je strefą „K” ochrony konserwatorskiej.
  • Park dworski w Wyszkowie – zlokalizowany w znacznym oddaleniu na wschód od wsi; zachowany cenny starodrzew klonowy i dębowy, od strony drogi-kulisa świerkowa. Konieczne jest wykonanie specjalistycznej dokumentacji umożliwiającej precyzyjne wyznaczenie strefy ochrony konserwatorskiej (park „ przenika się” z lasem)
  • Nasadzenia śródwiejskie – aleje lipowe głównie w części płd.-wschodniej, objęte strefą „K” ochrony konserwatorskiej.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy