Uhnin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uhnin
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat parczewski
Gmina Dębowa Kłoda
Strefa numeracyjna (+48) 83
Tablice rejestracyjne LPA
SIMC 0011512
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Uhnin
Uhnin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Uhnin
Uhnin
Ziemia51°34′32″N 23°02′13″E/51,575556 23,036944

Uhninwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, w gminie Dębowa Kłoda.

Wieś królewska w starostwie parczewskim województwa lubelskiego w 1786 roku[1]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego. W Uhninie znajduje się szkoła podstawowa.

Historia[edytuj]

Najstarsze ślady osadnictwa na obszarze, gdzie współcześnie położony jest Uhnin, pochodzą z wczesnego średniowiecza. W trakcie trwania prac archeologicznych odkryto tu grodzisko.

Fundacja Uhnina nastąpiła w 1530 roku. Z tego roku pochodzi przywilej królewski. Nowo założona osada królewska należała do starostwa parczewskiego. Wieś nazywano Huwnin lub Uwnyn; podczas lustracji w 1565 roku zapisano ją jako Hunyn. Nazwa Uhnin utrwaliła się w 1626 roku.

W 1565 roku wieś liczyła 38 rodzin kmiecych, w jej obrębie mieszkało czterech zagrodników. Mieszkańcy wsi byli zobowiązani do daniny pieniężnej lub w naturze na rzecz starosty, zagrodnicy zaś po 24 grosze. Ponadto w przypadku przejazdu przez wieś orszaku królewskiego mieszkańcy zobligowani byli do płacenia daniny na tę okoliczność. Obszar wsi wynosił 11,5 łana ziemi.

W XVII–XVIII wieku Uhnin podupadł na skutek konfliktów zbrojnych. Według danych z lustracji z 1661 roku na obszarze mieszkało 5 kmieci, 5 zagrodników. We wsi nie było karczmy i młyna. Z dawnych 9,5 łanów ziemi uprawiało się 1,5 łana. Do obowiązków mieszkańców należało: oddawanie 2 korców owsa, jednego kapłona, 1 gęsi i 15 jaj rocznie, praca na polach folwarcznych 2 dni w tygodniu z każdego uprawianego półłanka i 4 dni z całego łana. Wieś posiadała przywilej wybraniectwa użytkowany przez rodzinę Opałków. W 1676 roku Uhnin liczył 45 mieszkańców, według danych za 1718 rok – 7 rodzin chłopskich. W drugiej połowie XVIII wieku liczba mieszkańców zaczęła wzrastać.

W 1795 roku status Uhnina został zmieniony na wieś rządową. W 1827 roku wieś posiadała 61 domów i 349 mieszkańców. Dekadę później na jej obszarze utworzono dobra ziemskie nazwane dobrami Uhnin. Nadano je generałowi Kruzensternowi. W skład dóbr weszły Białka z jeziorem, wójtostwo Białka, sołtysostwo Uhnin, folwark Uhnin, pustka Sojka, wsie Uhnin, Białka i Nietiahy. W drugiej połowie XIX wieku Uhnin (zapisywany także jako Unin) wraz z folwarkiem należał do gminy Dębowa Kłoda.

Według danych spisu ludności w 1921 roku wieś liczyła 81 domów i 466 mieszkańców, w tym 98 katolików, 282 prawosławnych i 86 Żydów. W dwudziestoleciu międzywojennym składała się z Uhnina I, II i III. W 1923 roku ustalono, że wspólnych pastwiskach mogą się paść po 3 konie i po 6 krów z każdego numeru, za złamanie rozporządzenia groziła kara. Liczący 60 ha majątek Uhnina upaństwowiono, wydzierżawił go Włodzimierz Łysińskia po II wojnie światowej w jego obrębie utworzono Państwowe Gospodarstwo Rolne.

W latach osiemdziesiątrych PGR Uhnin liczyło ok. 1 200 ha. W 1992 powstała pierwsza na lubelszyźnie spółka pracowników PGR która zawarła z ANSK (Agencja Nieruchomości Skarbu Państwa, obecnie Agencja Nieruchomości Rolnych) umowę dzierżawy gruntów b. PGR[potrzebny przypis].

W latach 1912-1938 w Uhninie znajdowała się cerkiew prawosławna, zniszczona w czasie akcji burzenia cerkwi na Chełmszczyźnie[2][3].

Przypisy

  1. Karol de Perthées, Mappa szczegulna woiewodztwa lubelskiego 1786
  2. G. J. Pelica. Ślady wyrwane z zapomnienia. „Przegląd Prawosławny”. 12 (270), grudzień 2007. Białystok. ISSN 1230-1078. 
  3. Nieistniejąca cerkiew we wsi Uhnin

Bibliografia[edytuj]