Ulica Zagórna w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Zagórna
Solec
Ulica Zagórna przy Czerniakowskiej
Ulica Zagórna przy Czerniakowskiej
Przebieg
Ikona ulica ślepy początek.svg
Ikona ulica z prawej.svg ul. Adama Idźkowskiego
Ikona ulica koniec T.svg ul. Czerniakowska
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Zagórna
ulica Zagórna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Zagórna
ulica Zagórna
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Zagórna
ulica Zagórna
Ziemia52°13′36,4″N 21°02′28,4″E/52,226780 21,041230

Ulica Zagórna – ulica w Śródmieściu Warszawy biegnąca od ulicy Solec (z którą się nie krzyżuje) do ulicy Czerniakowskiej.

Nazwa, nadana w 1919, ma charakter topograficzny i nawiązuje do jej sąsiedztwa z ulicą Górną (obecnie Górnośląska)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Niegdyś w miejscu ulicy mieściły się duże składy drewna spławianego Wisłą[2]. Ulica została przebita po I wojnie światowej i w latach 1935–1939 była intensywnie zabudowywana.

W latach 1929–1945 u wylotu ulicy, na terenie Klubu Sportowego Pracowników Miejskich „Syrena” (ul. Solec 8), znajdował się pomnik Syreny[3].

W czasie powstania warszawskiego w rejonie ulic Zagórnej i Idźkowskiego toczyły się ciężkie walki[4]. W pobliżu skrzyżowania ulic Solec i Zagórnej znajdował się właz do kanału, którym 19 września 1944 roku ewakuowało się na Mokotów ok. 200 powstańców ze Zgrupowania „Radosław”[5]. Te wydarzenie upamiętnia tablica MSI umieszczona na budynku nr 2/4 (od strony ulicy Solec). W 1945 w kanale znajdującym się pod ulicą znaleziono zwłoki 8 osób, które zginęły tam w 1944[6].

W czasie wojny ocalała część przedwojennej zabudowy po parzystej stronie ulicy (nr 10, 12, 12A i 16)[7] oraz dom im. Wojciecha Sawickiego (nr 9, obecnie nr 3)[8].

We wrześniu 1973 pod nr 1 otwarto hotel „Solec”, wzniesiony w rekordowym czasie 9 miesięcy według zaadaptowanego przez Zygmunta Stępińskiego projektu szwedzkich architektów przez firmę Skånska Cementgjuteriet[9][10]. Obiekt powstał jako hotel dla szwedzkich budowniczych hotelu Forum[11]. Po ukończeniu jego budowy obiekt zaadaptowano do obsługi ruchu turystycznego przez „Orbis”. Wraz z budową hotelu przebudowano ulicę, jej zmieniono oświetlenie, a w 1974 przeprowadzono remont wszystkich przedwojennych kamienic[10].

W 2006 zburzono hotel Solec, a w jego miejscu powstał sześciopiętrowy Hotel Etap przemianowany później na hotel Ibis Budget Warszawa Centrum[12]. W 2018 między hotelem Ibis Budget a domem im. Wojciecha Sawickiego powstał budynek hotelu Ibis Styles Warszawa Centrum[13].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 192. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta. Tom I - Śródmieście Południowe. Warszawa: Wydawnictwo VEDA, 2004, s. 27. ISBN 83-85584-45-5.
  3. Wiesław Głębocki: Warszawskie pomniki. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, s. 53. ISBN 83-7005-211-8.
  4. Tadeusz Grigo: Na Górnym Czerniakowie. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 251. ISBN 83-11-06755-4.
  5. Piotr Stachiewicz: "Parasol". Dzieje oddziału do zadań specjalnych Kierownictwa Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1984, s. 604. ISBN 83-211-0273-5.
  6. Marian Gajewski: Urządzenia komunalne Warszawy. Zarys historyczny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, s. 458. ISBN 83-06-00089-7.
  7. Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 143. ISBN 83-03-00447-6.
  8. Zagórna 3. W: Biuro Analiz Sejmowych [on-line]. bas.sejm.gov.pl. [dostęp 2019-02-03].
  9. Marian Gajewski: Urządzenia komunalne Warszawy. Zarys historyczny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, s. 70. ISBN 83-06-00089-7.
  10. a b Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 145. ISBN 83-03-00447-6.
  11. Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 142. ISBN 83-03-00447-6.
  12. Hotel "Solec". fotopolska.eu. [dostęp 2017-12-06].
  13. Michał Wojtczuk. Prześpij się w Warszawie. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 8–9 grudnia 2018.