Unieście

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Unieście
część miasta Mielna
Ilustracja
Ulica Morska przy głównym wejściu na plażę
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat koszaliński
Miasto Mielno
W granicach Mielna 1 stycznia 2017
SIMC 0308376
Populacja (2006)
• liczba ludności

988
Tablice rejestracyjne ZKO
Położenie na mapie gminy Mielno
Mapa konturowa gminy Mielno, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Unieście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Unieście”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Unieście”
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego
Mapa konturowa powiatu koszalińskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Unieście”
Ziemia54°16′16″N 16°05′52″E/54,271217 16,097862
Portal Polska

Unieście – część miasta Mielno[1] o charakterze letniskowym, położona na mierzei między Morzem Bałtyckim i jeziorem Jamno, w północno-wschodniej części miasta. Znajduje się tu przystań morska dla rybaków oraz letnie kąpielisko morskie. 1 stycznia 2017 r. włączone do miasta. Od strony wschodniej granicę miasta (Unieścia) stanowi kanał Jamieński Nurt.

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Unieście 31 grudnia 2006 miało 988 mieszkańców[2].

Gmina Mielno utworzyła jednostkę pomocniczą – sołectwo Unieście, obejmujące jedynie Unieście. Mieszkańcy osady wybierają sołtysa oraz radę sołecką, która składała się z 3 do 7 osób[3].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Nad morzem wyznaczono letnie kąpielisko „Unieście 221” o długości 100 m, przy wejściu od ul. Morskiej[4]. W 2012 kąpielisko Unieście spełniało obowiązkowe wymogi jakościowe dla wody w kąpielisku Unii Europejskiej[5]. W 2013 okres sezonu kąpielowego określono od 1 lipca do 31 sierpnia[4].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Połączenie z centrum Koszalina umożliwiają prywatni przewoźnicy. W sezonie letnim odbywają się rejsy statkiem z Koszalina (z części Jamno) przez jezioro Jamno[6].

Przystań morska w Unieściu obejmuje dalbę wyciągową, plażę do bazowania łodzi oraz akwatorium o szerokości 100 m liczonej od linii brzegu[7]. Dostęp do przystani i jej nadzór zapewnia Urząd Morski w Słupsku. Kutry rybackie miejscowych rybaków pływają z sygnaturą UNI na burcie.

Historia i nazwa[edytuj | edytuj kod]

Bardzo stare osiedle rybackie, w średniowieczu kupcy koszalińscy wybudowali tu port zniszczony podczas sztormów morskich. Pod koniec XIX w. zaczęła rozbudowywać się w stronę Mielna[8]. Do 1945 stosowano niemiecką nazwę osady Nest[9], natomiast na polskich mapach używano formy Neść[10]. Po 1945 miejscowość nosiła przejściowo nazwę Uniesty[11][12]. W 1947 ustalono urzędowo polską nazwę Unieście[13]. Komisja Ustalania Nazw Miejscowości przyjmując nazwę nawiązała do staropolskiego imienia „Uniegost”, w skrócie „Uniest”[14].

W latach 1975–1998 jako samodzielna miejscowość należała do woj. koszalińskiego.

W 1994 r. w Unieściu ustalono granice przystani morskiej dla rybaków[15].

1 stycznia 2017 r. osadę Unieście włączono do miasta Mielno[16].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr TERYT – Wyszukiwanie. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-10-02].
  2. Plan Odnowy Miejscowości Unieście. Urząd Gminy Mielno, 2007-09-10, s. 7.
  3. Uchwała Nr XIX/96/2004 Rady Gminy Mielno z dnia 21 maja 2004 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2004, Nr 50, poz. 933)
  4. a b Uchwała Nr XXXIX/418/13 Rady Gminy Mielno z dnia 23 maja 2013 r. ws. wykazu kąpielisk (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2013 r. poz. 2405)
  5. Bathing water quality - data viewer (ang.). European Environment Agency. [dostęp 2013-06-22].
  6. Wznowienie rejsów statkiem Koszałek. Miejski Zakład Komunikacji Koszalin. [dostęp 2013-06-22].
  7. Zarządzenie Nr 2 Dyrektora Urzędu Morskiego w Słupsku z dnia 9 maja 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2003, Nr 41, poz. 656)
  8. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 297-298, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  9. Arkusz 1762 Großmöllen. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Reichsamt für Landesaufnahme, 1934.
  10. Polska. Mapa polityczna 1:1250000. E. Romer i J. Wąsowicz, przed 1939
  11. Mapa Polski 1:1 000 000 Wojskowy Instytut Geograficzny Sztabu Generalnego W.P., Warszawa 1945 [1]
  12. Koleje Pomorza Przyodrzańskiego 1:1 000 000 Dyr. Okręg. Kolei Państw. w Szczecinie, 1946 [2]
  13. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 15 marca 1947 r. (M.P. z 1947 r. nr 37, poz. 297, s. 8)
  14. Małgorzata Żuchowska, Nazwy miejscowości nadbałtyckich, w: Poznaj swój kraj, nr 4/1986, s.13, ISSN 0832-6151
  15. Zarządzenie Nr 4/94 Dyrektora Urzędu Morskiego w Słupsku z dnia 1 lutego 1994 r. ws. określenia granicy terytorialnej przystani morskiej w Unieściu (Dz. Urz. Woj. Koszalińskiego z 1994, Nr 3, poz. 12)
  16. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 lipca 2016 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta oraz zmiany nazwy gminy (Dz.U. z 2016 r. poz. 1134)