Władysław Ogrodziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Ogrodziński
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1918
Dolina
Data śmierci 6 lutego 2012
Dyrektor Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie
Okres od 1970
do 1983
Poprzednik Bogusław Kopydłowski
Następca Jerzy Sikorski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Order Sztandaru Pracy II klasy Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej
Odznaka „Zasłużony dla Warmii i Mazur” (złota) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka „Zasłużony Działacz Turystyki”

Władysław Ogrodziński, pseud. Stefan Sulima (ur. 2 czerwca 1918 w miejscowości Dolina koło Stanisławowa, zm. 6 lutego 2012 w Olsztynie[1]) – polski prozaik, eseista, reportażysta, pracownik naukowy, działacz kulturalny i społeczny, w latach 1970-1983 dyrektor Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie. Były więzień KL-Auschwitz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, studiował też na Wydziale Prawa. W latach 1940-1945 pracował jako robotnik w Zakładach "Solvay" (Kraków). W 1943 był więźniem KL Auschwitz-Birkenau. W latach 1945-1952 był pracownikiem naukowym Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk. Debiutował jako eseista i reportażysta w 1946 roku na łamach tygodnika "Odra" (Katowice) pod pseudonimem Stefan Sulima. Od 1956 roku przebywał w Olsztynie. W latach 1957-1960 był kierownikiem Wydziału Kultury Wojewódzkiej Rady Narodowej. W latach 1960-1962 był dyrektorem programowym SSK "Pojezierze", zaś w latach 1965-1967 dyrektorem Biura Stowarzyszenia "Pojezierze". W latach 1970-1983 pełnił funkcję sekretarza generalnego Ośrodka Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego oraz redaktora naczelnego "Rocznika Olsztyńskiego". W latach 1970-1983 był dyrektorem Muzeum Warmii i Mazur. Od 1984 na emeryturze. W latach 1958-1983 członek, a w latach 1982-1983 przewodniczący Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Olsztynie. W latach 1983-1898 był przewodniczącym Rady Wojewódzkiej PRON w Olsztynie. Członek Prezydium Tymczasowej Rady Krajowej PRON w latach 1982-1983[2]. Członek Rady Krajowej PRON oraz Komitetu Wykonawczego Rady Krajowej w latach 1983-1989[3]. W latach 1986-1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.

W czerwcu 1981 otrzymał tytuł członka honorowego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[4][edytuj | edytuj kod]

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Bursztynowym szlakiem. Warmia i Mazury w prozie i poezji (oprac., Wydawnictwo Pojezierze (1963, 415 ss.)
  • Lidzbark Warmiński
  • Ignacy Pietraszewski, uczony "Warmijczyk" z Biskupca
  • W cieniu samotnych wież
  • Krajobraz z tarniną
  • Proporzec z białym barankiem
  • Po święcie Rozesłania (Wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn 1986)
  • Nad jeziorem
  • Siłę słuszności mamy
  • Przypomniane piórem
  • Ulica zwana Bystrą
  • Za gwiazdą betlejemską
  • Ziemia odnalezionych przeznaczeń
  • Gietrzwałd. Zapomniane sanktuarium na Ziemiach Odzyskanych
  • Miecze jak pochodnie. Grunwald w publicystyce i literaturze
  • Szkice warmińskie
  • Pieśni ludu znad górnej Drwęcy w parafiach Ostródzkiej i Kraplewskiej... – opracowanie cz. 1 i 2
  • Tropem odnalezionych przeznaczeń
  • Piękna Nieznajoma
  • Ta chwila olśnienia
  • Pochwała Lidzbarka

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. eb: Zmarł Władysław Ogrodziński. Rzeczpospolita. [dostęp 2012-02-06].
  2. Dziennik Polski, r. XXXVIII, nr 223 (11807), Kraków 20 grudnia 1982 roku, s.2.
  3. Trybuna Robotnicza, nr 109 (12961), 10 maja 1983 roku, s. 6.
  4. * Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 933
  5. Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. www.mkidn.gov.pl. [dostęp 2020-07-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]