Władysław Schinzel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Schinzel
Wladyslaw Schinzel.jpg
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1943
Warszawa
Tytuł szachowy mistrz międzynarodowy (1979)
Ranking FIDE 2380 (01.01.2013)
Miejsce w kraju niesklasyfikowany na liście aktywnych

Władysław Schinzel (ur. 22 maja 1943 w Warszawie) – polski szachista, mistrz międzynarodowy od 1979 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W roku 1961 zdobył w Olsztynie tytuł wicemistrza Polski juniorów lat 20 lat. W latach 19651981 dziewięciokrotnie wystąpił w finałach mistrzostw kraju seniorów, najlepszy wynik osiągając w roku 1979 w Tarnowie, gdzie w turnieju rozegranym systemem szwajcarskim zajął V miejsce. W roku 1972 w Lublińcu zdobył brązowy medal mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych. W tym samym roku podzielił IV miejsce w międzynarodowym turnieju w Solinie. W 1974 był II w Krakowie, zaś rok później - III w Rimavskiej Sobocie. W 1976 zajął III miejsce w Poznaniu, zaś w 1978 - II w Krośnie i III w Warszawie. W następnym roku podzielił I miejsce w Hradec Králové. W 1981 podzielił II miejsce w Warszawie. W latach 19771981 trzykrotnie wystąpił w memoriałach Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1978 r., z wynikiem 2400 punktów dzielił wówczas 6-7. miejsce (wspólnie z Franciszkiem Borkowskim) wśród polskich szachistów[1].

Od 1982 r. nie występuje w turniejach klasyfikowanych do przez Międzynarodową Federację Szachową[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]