Włodzimierz Wróbel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Wróbel
Data i miejsce urodzenia 7 września 1963
Kraków
Specjalność: prawo karne
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1992
Habilitacja 2003
Polska Akademia Umiejętności
Status członek czynny
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Jagielloński
Okres zatrudn. od 1987
p.o. kierownika
Katedra Prawa Karnego UJ

Włodzimierz Wróbel (ur. 7 września 1963 w KrakowieNowej Hucie) – polski prawnik, doktor habilitowany nauk prawnych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 2011 sędzia Izby Karnej Sądu Najwyższego RP[1][2], od 2012 p.o. kierownika Katedry Prawa Karnego UJ[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1987 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji UJ i w tym samym roku rozpoczął pracę w Katedrze Prawa Karnego UJ. W okresie 1989–1994 pełnił funkcję sekretarza Zespołu Prawa Karnego Materialnego Komisji Kodyfikacyjnej przy Ministrze Sprawiedliwości. W 1992 na podstawie rozprawy pt. Znamiona normy sankcjonowanej i sankcjonującej w przepisie prawa karnego uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych. W latach 1991–2003 był asystentem sędziego w Trybunale Konstytucyjnym, a później dyrektorem Zespołu Obsługi Skargi Konstytucyjnej Trybunału Konstytucyjnego. W 2003 przedstawił rozprawę habilitacyjną pt. Zmiana normatywna i zasady intertemporalne w prawie karnym i uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego[1].

Od okresie od 2003 do 2011 był członkiem Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego, w latach 2004–2006 członkiem Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, a w 2008 członkiem zespołu do spraw Konwencji o ochronie praw człowieka i godności istoty ludzkiej w odniesieniu do zastosowań biologii i medycyny przy Prezesie Rady Ministrów RP. W latach 2005–2008 kierował Uniwersytecką Poradnią Prawną UJ[1].

Pełnione funkcje[edytuj | edytuj kod]

Od 2011 jest sędzią Izby Karnej Sądu Najwyższego[1][2]. Jest ekspertem parlamentarnych komisji, członkiem komisji egzaminacyjnych na aplikację adwokacką i radcowską oraz wykładowcą z zakresu prawa karnego materialnego dla sędziów i prokuratorów[1]. W kadencji 2013–2017 pełni funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości[3].

Do 2017 był członkiem rady programowej „Zeszytów Prawniczych Biura Analiz Sejmowych”, z której ustąpił powołując się na okoliczność utraty przez Biuro Analiz Sejmowych statusu niezależnej instytucji eksperckiej[4].

Został także członkiem Komisji Prawniczej Polskiej Akademii Umiejętności[5], kierownikiem Zakładu Bioetyki i Prawa Medycznego, kierownikiem Studiów Podyplomowych Prawa Karnego Materialnego oraz Studiów Podyplomowych Prawa Medycznego i Bioetyki UJ[1][6].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Opublikował ponad 100 prac naukowych i popularnonaukowych z zakresu prawa karnego, prawa konstytucyjnego i teorii prawa. Jest współautorem „Komentarza do Kodeksu Karnego” (część ogólna i szczególna – red. Andrzej Zoll), oraz współautorem (wraz z Andrzejem Zollem) wydanego w 2010 podręcznika akademickiego „Polskie prawo karne. Część ogólna”[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Katedra Prawa Karnego UJ: dr hab. Włodzimierz Wróbel, prof. UJ (pol.). Uniwersytet Jagielloński. [dostęp 2015-02-21].
  2. a b Prezydent powołał 11 sędziów (pol.). Kancelaria Prezydenta RP, 2011-09-12. [dostęp 2015-02-21].
  3. SKŁAD KOMISJI KODYFIKACYNEJ PRAWA KARNEGO (kadencja 2013 - 2017). , 2013. Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego (pol.). 
  4. Czystka w Kancelarii Sejmu. oko.press, 1 lipca 2017. [dostęp 2017-07-02].
  5. Wydział II Historyczno-Filozoficzny PAU: Komisja Prawnicza PAU (pol.). Polska Akademia Umiejętności. [dostęp 2015-02-21].
  6. Zakład Bioetyki Prawa Medycznego (pol.). Uniwersytet Jagielloński. [dostęp 2015-02-21].