Wada (etyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wada (gr. kakía, łac. vitium) – pojęcie z zakresu etyki. Jako przeciwieństwo cnoty stanowi stałą dyspozycję woli do aktów moralnie złych.

Pojęcie wady ukształtował przede wszystkim Arystoteles, który jednak nie uznawał wad i cnót za przeciwieństwa. Cnoty nie potrzebują bowiem wad do tego, by być sobą; i przeciwnie, wady nie potrzebują cnót do tego, by być sobą.

Bibliografia[edytuj]

  • Antoni Podsiad, Słownik terminów i pojęć filozoficznych, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 2000

Zobacz też[edytuj]