Waganiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°48′15″N 18°52′27″E
- błąd 38 m
WD 52°49'0.1"N, 18°51'0.0"E, 52°48'4.32"N, 18°52'33.20"E
- błąd 14 m
Odległość 2259 m
Waganiec
wieś
Ilustracja
Budynek dworca kolejowego w Wagańcu
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat aleksandrowski
Gmina Waganiec
Liczba ludności (III 2011) 1265[1]
Strefa numeracyjna 54
Kod pocztowy 87-731[2]
Tablice rejestracyjne CAL
SIMC 0871031
Położenie na mapie gminy Waganiec
Mapa konturowa gminy Waganiec, w centrum znajduje się punkt z opisem „Waganiec”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Waganiec”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Waganiec”
Położenie na mapie powiatu aleksandrowskiego
Mapa konturowa powiatu aleksandrowskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Waganiec”
Ziemia52°48′15″N 18°52′27″E/52,804167 18,874167

Waganiecwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Waganiec[3][4], w bliskim sąsiedztwie Nieszawy oraz Ciechocinka.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Waganiec, a także sołectwem – zobacz jednostki pomocnicze gminy Waganiec w BIP[5].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczył 1265 mieszkańców[1]. Jest największą miejscowością gminy Waganiec.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Waganiec, wieś w powiecie nieszawskim, gminie Lubanie, parafii Zbrachlin, miał w roku 1887 326 mieszkańców. Na obszarze Wagańca znajduje się stacja drogi żelaznej Warszawa-Bydgoszcz, Nieszawa, odległa 3 wiorsty (około 3,2 km) od miasta tej nazwy.

Według registru poborowego powiatu brzeskiego z roku 1587 we wsi Wagancze, w parafii Zbrachlin było kilka działów - Kościelski płacił od 1 łanu, 2 zagrodników; Zakrzewska od 3 łanów, 2 zagrodników; część miał także Jan Nieszczewski. Części bez kmieci z samym gruntem mieli: Bartłomiej Waganiecki i Broniewski po 2 łany (Pawiński Kod. Wielkop. t.II s.7,14)[6].

Folwark Waganiec był w częściowym (lub całkowitym) władaniu Waganieckich w roku 1489, następnie w latach 1560-1582, zaś w roku 1789 jest w posiadaniu Antoniego Gostomskiego[7]. W połowie XIX wieku Waganiec był w posiadaniu synów zmarłego Salomona Wilczyńskiego.

W 1827 wieś była podzielona: jedna część miała 18 domów i 129 mieszkańców, druga część 9 domów i 66 mieszkańców. W roku 1887 folwark Waganiec posiadał rozległość mórg 756 (około 423,4 ha) w tym: gruntów ornych i ogrodów mórg 619, łąk mórg 22, lasu mórg 83, nieużytków mórg 32, budynków murowanych 14, drewnianych 8. Był także wiatrak, pokłady torfu. Wieś Waganiec, w tym samym czasie, posiadała osad 58 z gruntem 306 mórg.

W Wagańcu urodził się Edward Wilczyński (1884–1937), tytularny podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Młyn zbożowy z przełomu XIX/XX w.

Według rejestru zabytków NID[8] na listę zabytków wpisane są:

  • dworzec kolejowy, 1880-1890, nr rej.: A/640 z 30.12.1998
  • park dworski z folwarkiem, nr rej.: 379/A z 21.05.1996:
    • park, pocz. XX w.
    • spichrz, 2 poł. XIX w.
    • obora, 2 poł. XIX w.
    • stodoła, 2 poł. XIX w.
  • młyn zbożowy, XIX/XX w., nr rej.: 409/A z 20.03.1998.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 7 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2014-08-21].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-08-05]. 
  5. Sołtysi Gminy Waganiec – kadencja 2019–2023, Urząd Gminy w Wagańcu, 19 kwietnia 2019 [dostęp 2021-05-06].
  6. Waganiec, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 894.
  7. Borucki ↓, s. 142.
  8. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie. 2020-09-30. s. 5. [dostęp 2016-08-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]