Wiktor Dręgiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor Dręgiewicz
Ilustracja
Data urodzenia 17 lutego 1860
Data i miejsce śmierci 16 czerwca 1922
Truskawiec
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Sanoku
Narodowość polska
Stanowisko inspektor policji
Rodzice Karol, Gertruda
Małżeństwo Władysława Siekierzyńska
Krewni i powinowaci Leopold Dręgiewicz

Wiktor Aleksander Dręgiewicz (ur. 17 lutego 1860, zm. 16 czerwca 1922 w Truskawcu) – polski urzędnik, inspektor policji w Sanoku, działacz społeczny.

Grobowiec rodziny Dręgiewiczów

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Aleksander Dręgiewicz urodził się 18 lutego 1860 jako syn Karola (członek wydziału miejskiego w Sanoku w latach 1850–1865[1], zm. 1882 w wieku 60 lat[2]) i Gertrudy z domu Świerczyńskiej[3][4]. Był bratem Władysława (ur. 1866)[2], siostrzeńcem Ludwika Świerczyńskiego, sekretarza magistratu w Sanoku[5]. Kształcił się w czteroletniej szkole ludowej i na trzyletnim kursie[3]. Uzyskał zawód krawca[6].

W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do służby urzędniczej. Od stycznia 1880 do połowy września 1881 był dietariuszem w magistracie we Lwowie, a od czerwca 1882 do końca października 1883 dietariuszem w tamtejszym C. K. Namiestnictwie[3]. Od kwietnia 1894 był tymczasowym kancelistą w Sanoku, a w maju 1895 mianowany na stałe na tym stanowisku[7][8][9][10][11][12]. 12 października 1898 został wybrany przez radę miejską w Sanoku na stanowisko inspektora policji przy magistracie w Sanoku (zostając następcą sprawującego ten urząd, zmarłego 20 stycznia 1898 Jana Mozołowskiego), a 29 października tego roku złożył przysięgę służbową[13]. Stanowisko sprawował w kolejnych latach[14][15][16][17][18][19][20][21][22][23][24][25][26][27][28]. Do 1906 zajmował mieszkanie służbowe w budynku mieszczącym Czytelnię Mieszczańską[29]. Pełnił funkcję inspektora nie był wyposażony w broń palną, zaś w 1906 uzyskał refundację kosztów zakupu rewolweru w celu obrony własnej[30]. Podczas służby otrzymał nagrodę za 5-letnią pracę w administracji samorządowej (1901, tzw. kwinkwinium), pochwałę od władz miasta (1905)[31]. Po odejściu ze stanowiska został zastąpiony przez Michała Guzika[32].

Od stycznia 1889 do końca 1891 pełnił funkcję sekretarza stowarzyszenia „Rodzina”, a od 1890 był sekretarzem stowarzyszenia przemysłowców w Sanoku[3]. Sprawował stanowisko przewodniczącego Powiatowej Kasy Chorych w Sanoku[33]. Od 1897 został mianowany na funkcję zastępcy oglądacza bydła, a od 1902 funkcję komisarza targowego[6]. Tymczasowo był także niewykwalifikowanym zastępcą weterynarza[34][35]. Sprawując stanowisko inspektora policji był równolegle zastępcą weterynarzy miejskich: dr. Mieczysława Dalkiewicza[14][15], Konstantego Żelechowskiego[16][17][18][19][20][21], później przy braku pierwszego weterynarza[22]. Udzielał się w Czytelni Mieszczańskiej w Sanoku, funkcjonującej w budynku Ramerówka, w której był skarbnikiem wydziału i od 1896 członkiem komisji kontrolującej[36], 28 stycznia 1905 wybrany wydziałowym[37]. Działał w Towarzystwie Upiększania Miasta Sanoka[38][39], w którym był zastępcą wydziałowego od 18 marca 1905[40]. Był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”: 1906[41], 1912[42], 1920, 1921, 1922[43], w tym działał we władzach przed 1914[44]. Należał do ochotniczej straży pożarnej w Sanoku. W 1910 Rada Zawiadowcza Krajowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych przyznała mu odznakę honorową za 35 lat służby[45].

Sprawował mandat radnego Rady Miasta Sanoka[46], od 1889[3], wybrany w 1890[47].

Zmarł 16 czerwca 1922 w Truskawcu[48][49][50][a]. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku[50].

7 lutego 1893 poślubił Franciszkę Władysławę Siekierzyńską[4] (1873–1930, później określana jako Władysława)[48][51]. Jego krewnym był Leopold Dręgiewicz (1884–1945, lekarz dentysta i oficer Wojska Polskiego).

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Parafialna księga zmarłych podała datę śmierci 14 czerwca 1922 i miejsce w Truskawcu. Datę śmierci 16 czerwca 1922 wskazał Stanisław Dobrowolski w publikacji pt. Policja miejska w Sanoku w okresie autonomii 1867–1918 z 2008 (s. 56), przedstawiając jednocześnie potwierdzające tę datę zdjęcie inskrypcji pierwotnej tabliczki nagrobnej Wiktora Dręgiewicza. Po odnowieniu grobowca Siekierzyńskich i Dręgiewiczów nowa tabliczka nagrobna podała datę śmierci Wiktora Dręgiewicza 6 czerwca 1922.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 337.
  2. a b Księga aktów zejść rzym.-kat. Sanok 1878–1904. T. H. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 46 (poz. 7).
  3. a b c d e Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 52.
  4. a b Księga małżeństw 1888–1905 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 57.
  5. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 51.
  6. a b Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 53.
  7. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1895. Lwów: 1895, s. 315.
  8. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1896. Lwów: 1896, s. 315.
  9. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1897. Lwów: 1897, s. 315.
  10. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1898. Lwów: 1898, s. 378.
  11. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1899. Lwów: 1899, s. 378.
  12. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 51, 52.
  13. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 50, 54-55.
  14. a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1900. Lwów: 1900, s. 378.
  15. a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1901. Lwów: 1901, s. 378.
  16. a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1902. Lwów: 1902, s. 402.
  17. a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1903. Lwów: 1903, s. 402.
  18. a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1904. Lwów: 1904, s. 402.
  19. a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1905. Lwów: 1905, s. 402.
  20. a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1906. Lwów: 1906, s. 413.
  21. a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1907. Lwów: 1907, s. 413.
  22. a b Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1908. Lwów: 1908, s. 413.
  23. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 451.
  24. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 451.
  25. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 466.
  26. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 465.
  27. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 519.
  28. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 522.
  29. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 40.
  30. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 87.
  31. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 55, 91.
  32. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 61.
  33. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 52-53.
  34. Czytelnia mieszczańska w Sanoku. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 96 z 1 lutego 1897. 
  35. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 91.
  36. „Czytelnia Mieszczańska” (w pierwszym okresie istnienia). „Gazeta Sanocka”, s. 2–3, nr 43 z 26 stycznia 1896. 
  37. Kronika. Walne zgromadzenie członków Czytelni Mieszczańskiej w Sanoku. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 58 z 5 lutego 1905. 
  38. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 55.
  39. Sprawozdanie Wydziału Tow. Upiększania Miasta Sanoka. „Miesięcznik Artystyczny”, s. 67, nr 7 z 1912. 
  40. Kronika. Tow. dla Upiększ. m. Sanoka. „Gazeta Sanocka”, s. 3, nr 65 z 26 marca 1905. 
  41. Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 145. ISBN 978-83-939031-1-5.
  42. Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 147. ISBN 978-83-939031-1-5.
  43. Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 150. ISBN 978-83-939031-1-5.
  44. Zarząd. sokolsanok.pl. [dostęp 2015-05-30].
  45. Kronika. Straż ochot. pożarna w Sanoku. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, nr 19 z 4 września 1910. 
  46. Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 380.
  47. Edward Zając: Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2002, s. 47. ISBN 83-909787-8-4.
  48. a b Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 270 (poz. 82).
  49. Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. D 1922, (Tom J, str. 260, poz. 82).
  50. a b Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 56.
  51. Policja miejska w Sanoku 2008 ↓, s. 53, 56.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]