Witalis i Agrykola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święci
Witalis i Agrykola

Vitale e Agricola
męczennicy
Ilustracja
Męczeństwo św. Agrykoli (fresk z XVI w.).
Data i miejsce śmierci ok. 300-304
Bolonia
Czczeni przez Kościół katolicki
Wspomnienie 4 listopada
Atrybuty palma męczeńska

Witalis i Agrykola, wł. Vitale e Agricola (zm. ok. 300 w Bolonii) - męczennicy chrześcijańscy i święci Kościoła katolickiego.

Witalis był wyzwoleńcem z Bolonii. Żył w 2 połowie III wieku (lub na przełomie III/IV w.). Był niewolnikiem św. Agrykoli, który po nawróceniu się zwrócił mu wolność i doprowadził do jego nawrócenia. Podczas prześladowań za czasów Dioklecjana obaj zostali aresztowani. Najpierw na oczach Agrykoli torturowano i zabito Witalisa, potem również samego Agrykolę.

W 393 roku św. Ambroży z Mediolanu dokonał elewacji relikwii obu świętych, co ujął we wstępie swojej pracy De exhortatione virginitatis. Również Paulin z Noli (+431) i Wiktryk z Rouen (+ po 404) świadczyli o ich kulcie, który rozprzestrzenił się poza obszar Bolonii.

W V wieku konsekrowano kościół pod wezwaniem świętych w Rzymie, w Bolonii (obecnie w kompleksie Basilica di Santo Stefano), a w VI wieku – w Rawennie (Basilica di San Vitale ). Z tego względu męczeństwo św. Witalisa utożsamiane jest często z Mediolanem jak i z Rawenną.

W Polsce istnieją także kościoły i parafie pod wezwaniem św. Witalisa, męczennika:

Wspomnienie liturgiczne świętych Witalisa i Agrykoli obchodzone jest za Martyrologium Rzymskim 4 listopada.

Ich relikwie spoczywają w sarkofagach bazyliki w Bolonii. Relikwie (św. Witalisa znajdują się też w kaplicy kościoła św. Franciszka na Nowym Mieście w Warszawie, gdzie trafiły jako donacja Benedykta XIV[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ryszard Mączyński: Warszawa XVII i XVIII wieku jako centrum kultu relikwii świętych [w:] Historyczne centrum Warszawy. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 1998, s. 81. ISBN 83-906629-9-X.

Bibliografia[edytuj]